Strona:PL Jan Kasprowicz-Dzieła poetyckie t.6.djvu/307

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


LUCYFER.

Duszo! Duszo!


DUSZA WYGNANA Z RAJU.

Ach, pieść i całuj!... Niech w miłości twojej
Utracę bytu świadomość... Ach!... zgoi
Moja się rana, co taką katuszą
Dręczy mnie wieki — — —?


LUCYFER.

Duszo! Duszo! Duszo!...




Grafika na koniec utworu.jpg