Żałobą wieków okrytem obliczem Staje ma dusza z dziwnym niepokojem, Albowiem czuje, że w twem tajemniczem Wnętrzu odnajdzie coś, co nie jest rojem Zmarłych-li wspomnień, ale życia treścią, Uwitą z wielkich tęsknic, karmionych boleścią...