że jéj dać odpocznienie wieczne a światłość wiekuista, niech jéj świeci, na wieki wieków — Amen. Wszyscy je powtórzyli, on płakał i powtórzył je ze łzami — Julja już nie żyła. Tegoż samego dnia i godziny, Stanisław odjechał do Berlina.