Ta strona została uwierzytelniona.
— Odrobina! całe lata cierpiéć, tyle wzruszeń.
— Zwykły życia początek.
— Nielitościwyś wuju.
— Zarozumiałyś kochany siostrzanie.
— Ale kochany wuju — miałbym prawo.
— Masz prawo dziękować Bogu za swoje szczęście i pełną piersią niém oddychać — Staś wzruszył ramionami.
W téj chwili wniesiono świéce do pokoju.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/PL_Kraszewski_Latarnia_czarnoxi%C4%99zka_1844_ornament4.png/140px-PL_Kraszewski_Latarnia_czarnoxi%C4%99zka_1844_ornament4.png)