Ta strona została uwierzytelniona.
Rzekł mu na to Telemach, młodzieniec przezorny:
»Dobrze tatku; lecz na mrok poczekaj wieczorny,
A jutro nam tu hojne dostawisz obiaty;
Ja zaś z bożą pomocą wyjdę tu bez straty.«
To powiedział — a pastuch znów siadł w krześle swojem.
A gdy się już uraczył jadłem i napojem,
Poszedł do swej zagrody i trzódek z powrotem —
Świetlice i przysionki wciąż brzmiały łoskotem
Śpiewów i pląsów gości bawiących się w dworze,
Bo wieczór się już zbliżał, gasły dzienne zorze.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/PL_Homer_-_Odysseja_%28Siemie%C5%84ski%29_page096.png/300px-PL_Homer_-_Odysseja_%28Siemie%C5%84ski%29_page096.png)