Strona:PL Eurypidesa Tragedye Tom II.djvu/232

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


KREUZA.

Ach! umrę!

PIASTUN.

Córko moja!

KREUZA.

Cóż ja dzisiaj zrobię?
Przepadło moje życie! Wszystko leży w grobie!

PIASTUN.

Giniemy, dziecko moje!

KREUZA.

O rety! O rety!
Rozdarte całkiem serce me, biednej kobiety!

PIASTUN.

Daj jeszcze spokój jękom!

KREUZA.

Już ginę z boleści!

PIASTUN.

Poczekaj.

KREUZA.

Jakież jeszcze mam otrzymać wieści?

PIASTUN.

Czy los ten w równej mierze dotyka i pana,
Czy sama na złą dolę ty jesteś skazana?

PRZODOWNICA CHÓRU.

Loksyasz tylko jemu podarował syna,
Nieszczęsną ach! zostanie li ona jedyna.

KREUZA.

Do bólu przyłączacie mi, wy moje sługi,
Ból jeszcze gorzki drugi!