Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/379

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


A jednoż piłę nalazła,
Którą swymi zęby gryzła.
Rzekła piła: „Albo szalejesz,        5
„Iż mie zęby zwyciężyć chcesz?
„Nie wiesz, iż taką twardość mam:
„I z żelaza mąkę działam?
„Swym gryzieniem mnie nie szkodzisz,
„Swoje zęby jedno kazisz;        10
„Miększej rzeczy sobie szukaj,
„A o mie sie nie pokuszaj!“
Tacyć są, co sie gadają,
Tajemnic boskich badają,
Sami sobie rozum każą,        15
Iż więc potym bez wstydu łżą.

Romulus III, 12; Hervieux (II, 219) Vipera et lima. D (21) De vipera et lima. H 71 Ἔχις ϰαὶ ῥίνη. Phaedrus IV, 8 Serpens ad fabrum ferrarium. St (157) De vipera et lima. C (102) O zlém a gesstĕ o horssijm. — FE (18) O myszy i pielniku. — Błażewski 39 Kto mocniejszy, ten lepszy. O smoku z piłą. — Minasowicz (48) Kto lżącego lży, gorszą zelżywość odniesie. Jaszczurka i piła ślosarska. — EW 31 O wężu z piłą. — Jakubowski 108 Wąż i piłka (L V, 16 Le serpent et la lime). — Górecki (I, 218) Piłka i wąż (L j. w.).

182. Nieopatrzna szczodrota.

Siekiera o to sie troskała,
Iż toporzyska nie miała:
Nie mogła pożytku działać,
Iż jej nie było zacz trzymać.
Więc człowieku poradziła,        5
By tej sromoty pozbyła,
Iżby lasa o to prosił,