Strona:PL Bolesław Leśmian-Sad rozstajny.djvu/022

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    Czworo masz wioseł, dwa stery masz,
    Ku własnej twarzy schyloną twarz —

    Jakbyś wypłynął z dwu różnych snów,
    Aby w tym jednym spotkać się znów!...

    Jakbyś zaprzysiągł noce i dnie
    Temu jednemu! Mój śnie, mój śnie!...