jest bez gracyi, lecz nieco manierowana. Z obrazów téj Sali zwracają uwagę stare portrety rodzinne i mały obrazek olejny Madonny przez Pinturichio, arcydzieło. Jest to rzeczywiście oryginał Pinturichia i za takowy uznany przez zagranicznych znawców. Obrazy tego malarza, z powodu nie wielkiéj liczby są bardzo wysoko cenione, — Tarnowski nabył go w Rzymie.
Sala Biblioteki obszerna i dobrze urządzona. Znajduje się w niéj przeszło 3,000 tomów dzieł przeważnie legitymistyczno-katolickiego kierunku, w różnych językach. Starych a rzadkich druków nie brak. Zbiór konstytucyi i dyariuszów sejmowych imponuje swą obfitością. Stare broszury polityczne, kalendarzyki Rzeczypospolitéj polskiéj i dawnych gazet liczba bardzo znaczna. Dzieła Kochanowskich, Bielskiego, Kromera, Górnickiego, Skargi i innych pisarzy dawnych, znajdują się w starych edycjach. Dzieła najznakomitszych współczesnych pisarzy ciągle są gromadzone. Wielkiéj dla nauki historycznéj wartofści jest archiwum. W niém przejrzałem jeden tom łaciński Tomicyanów, liczny zbiór autografów królów polskich i znakomitych naszych i obcych ludzi. Listy z różnych epok osób, które ważną odgrywały rolę w życiu publiczném, jako téż listy osób do rodziny Tarnowskich należących. Ważny dział stanowią rękopisma z XVIII wieku. Wydaniem ich zajął się Władysław Tarnowski. Wspominaliśmy już o dwóch tomach, wy-
Strona:PL B. Sulita - Wróblewice.djvu/29
Ta strona została skorygowana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/PL_B._Sulita_-_Wr%C3%B3blewice.djvu/page29-1023px-PL_B._Sulita_-_Wr%C3%B3blewice.djvu.jpg)