Strona:PL Antologia współczesnych poetów ukraińskich.djvu/23

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.
NA LUDOWĄ NUTĘ.

Zielony jawor, zielony jawor,
Zieleńsza jeszcze iwa;
Ze wszystkich dziewcząt, ze wszystkich dziewcząt
Jedna mi tylko miła.

Czerwona róża, czerwona róża
Kwiatów to krasawica;
Nie widzę róży, nie widzę róży,
Tylko mej miłej lica.

Złocista zorza z niebiosów morza
Mruga miesięczną nocą,
Nad gwiazdy żarne wolę ja czarne
Oczy, co tak migocą.

Spiżowe dzwony, srebrne ich tony,
Dusza mi ich nie syta —
A jej szczebioty — kłoski to złote,
Słowo za serce chwyta.

Szerokie morze, wielkie — mój Boże, —
Nie widny brzeg daleki,
Ale w mem sercu większy ból gorze:
Straciłem ją na wieki.