Strona:PL Alexander Kraushar - Pieśni Heinego.djvu/257

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    XXXVIII.

    I znów mnie los porywa w dal...
    I znów me serce w grubéj żałobie...
    I znów mnie los porywa w dal,
    O! Jakże radbym zostać przy tobie!...

    Już dudni wóz, rumak się rwie...
    Pod mostem, cicho, w dal płynie rzeka,
    I znowu szczęście opuszcza mnie,
    I znów od ciebie będę zdaleka...

    Po niebios tle mkną roje gwiazd,
    Jakby je przestrach gnał niewstrzymany,
    O! Żegnam Cię! wśród życia jazd,
    Sercem Ci będę zawsze oddany...