Strona:PL Adam Asnyk-Poezje t.3.djvu/264

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.

HEINE.

Adam Asnyk grafika 15.jpg

I. Lyrisches Intermezzo.





XXXII.


Najsłodsza ma! gdy zejdziesz w grób —
Gdy w ciemnym legniesz już grobie —
Ja wtedy zstąpię do twych stóp,
Sam się przytulę przy tobie.

Całuję, w objęcia przyciskam cię swe, —
Ty cicha, ty zimna, ty biała! —
To płaczę z rozkoszy, to z bólu znów drżę,
Aż martwe zostaną dwa ciała.

Umarli powstają — już północ ich zwie,
I tańczą powietrznym swym rojem;
My dwoje zostajem w grobowym swym śnie,
Ja leżę na sercu, na twojem.