Strona:O pracy unijnej w Polsce.djvu/34

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Polska z radością witała Wizytatora odczuwała, że Stolica Apostolska pierwsza uznaje odradzającą się wolność Polski.
Nigdy nie zapomnę pierwszej Konferencji Episkopatu Polski, na której przewodniczył Wizytator Apostolski. Obraz nie zapomniany jednoczącej się Ojczyzny, której błogosławi Namiestnik Chrystusowy przez płomienne, pełne miłości dla Polski usta swego Wizytatora.
Z Wizytatorem Apostolskim po jego przybyciu do Warszawy prawie codziennie się widywałem i dla tego mogłem coraz bardziej być wdzięczny Wizytatorowi za jego troskę o teraźniejszość i przyszłość Polski i za pracę w tym kierunku.
Wizytator Apostolski zostaje Nuncjuszem. I na jednem i drugiem stanowisku pracuje niezmordowanie. Zdobywa sobie serca wszystkich.
Polska nigdy nie zapomni o roku 1920. I zawsze będzie wdzięczną, że w czasie najścia bolszewików Nuncjusz nie opuścił Warszawy, chciał bowiem z Polską dzielić najtrudniejsze dla niej chwile.
Dawny Wizytator i Nuncjusz Apostolski w Polsce zasiada na Stolicy Piotrowej. Zawiera z Polską Konkordat. W Konkordacie w art. XI czytamy.
„Wybór Arcybiskupów i Biskupów należy do Stolicy świętej. Jego Świątobliwość zgadza się zwracać do Prezydenta Rzeczypospolitej przed mianowa-