Strona:Niezdolny Miecio.djvu/26

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
—   24   —

nie jestem, tylko tak mówiłem — teraz zawsze będę zdolnym, już to obiecałem rodzicom.

Wszyscy (razem)

Brawo, Mieciu, brawo!

KONIEC.