Strona:Nazwy ulic w Poznaniu.djvu/067

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


*) Emilja Sczaniecka (1804—1896), Wielkopolanka, jedna z najpiękniejszych postaci niewieścich historji polskiej. W powstaniach 1830/31, 1848 i 1863 z wielkiem poświęceniem pielęgnowała rannych i zakładała szpitale wojenne, całe życie pracowała dla sprawy narodowej.

234. Ul. Sielska (Górczyn. Od ul. Łazarskiej do ul. Górczyńskiej). Przejęta przez miasto w r. 1900 wraz z Górczynem. Nazywała się za czasów niemieckich „ul. Hellmanna“. Od 14. 8. 1920 zwie się „ul. Sielską“. Nazwa charakterystyczna dla skromnej ulicy w dzielnicy dotąd jeszcze wybitnie rolniczej.
235. Ul. Siemiradzkiego (Św. Łazarz, zachód. Od ul. Ułańskiej do ul. Matejki). Powstała w r. 1903 i otrzymała nazwę „ul. Linne’go“. Od 15. 11. 1919 zwie się „ul. Siemiradzkiego“.

*) Henryk Siemiradzki, urodził się w r. 1843 w Charkowie, umarł 1902 r. w Rzymie. Mieszkał w Rzymie. Bardzo wybitny malarz sławnych obrazów historycznych z dziejów starożytnego Rzymu i Hellady oraz z historji biblijnej. Wspaniały utwór jego „Żywe pochodnie Nerona“ mieści się w Muzeum Narodowem w Krakowie.

236. Ul. Sienkiewicza (Jeżyce, południe. Od ul. Kraszewskiego do ul. Mickiewicza, projektowane przedłużenie do ul. Jasnej). Ulica stanowiła do r. 1906 nieuregulowane przedłużenie ul. Szamarzewskiego, poczem — z powodu stawienia przy niej pierwszego budynku — w r. 1907 otrzymała nazwę „ul. Wettinów“ (Wettinerstr). Od 15. 11. 1919 zwie się „ul. Sienkiewicza“.

*) Henryk Sienkiewicz urodził się 1845 roku w Siedleckim, umarł w r. 1916 w Vevey (Szwajcaria). Najwybitniejszy powieściopisarz polski, laureat Nobla, twórca sławnych powieści historycznych i społecznych oraz nowel. Wielki patrjota, który sławę swą wykorzystał dla dobra narodowego, broniąc dwukrotnie Wielkopolski: z powodu „sprawy wrzesińskiej“ i z powodu ustawy wywłaszczeniowej, nadto współdziałając w Komitecie Narodowym w Szwajcarji czasu wielkiej wojny. Najznaczniejsze utwory: Ogniem i mieczem, Potop, Pan Wołodyjowski, Krzyżacy, Quo vadis, Bez dogmatu, Rodzina Połanieckich, Legjony, Wiry, wśród nowel „Bartek zwycięzca“, „Hania“ i i.

237. Ul. Sienna (Chwaliszewo. Od Tylnego Chwaliszewa do zbiegu ul. Bednarskiej z Czartoryją). Otrzymała charakter ulicy i nazwę (po niemiecku „Flurstrasse“) w r. 1870. W brzmieniu polskiem ustalono oficjalnie nazwę 16. 6. 1919 w formie powszechnie od dawna przyjętej (choć nie mającej uzasadnienia, bo „Flur“ oznacza w tym przypadku pole, łan, a nie sień).
238. Ul. Sieroca (Stare miasto. Od ul. Koziej do ul. Franciszkańskiej). Uliczka w miejscu tem istniała już w wiekach dawniejszych, nie miała wszakże nazwy i brak o niej wogóle wiadomości. Znana jest dopiero w wieku 19. W r. 1832 otrzymało miasto klasztor po-