Strona:Maryan Gawalewicz - Poezye.djvu/107

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    Grudzień.
    —◌—

    L

    Leć przez śniegi i zawieję,
    Głuchą puszczą piosnko leć,
    W echach lata nieś nadzieję
    I promykiem wiosny świeć —
    Leć przez śniegi i zawieję,
    Głuchą puszczą piosnko leć!...


    ∗                ∗

    Ponad lody, przez zamiecie,
    Nad srebrzoną śniegiem błoń,
    Maju dziecię, słońca dziecię —
    Skrzepłym sercem piosnko dzwoń, —
    Ponad lody przez zamiecie
    Nad srebrzoną poleć błoń!...


    ∗                ∗