Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/900

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Szurpaty, nastrzępiony, popękany; mający nastrzępione pierze: kura s-a.

Szurpek, rodzaj mchu gałęzistego.

Szus, nm,, sus, wybryk, wyskok, postępek dziwaczny; mieć s-a = być narwanym.

Szusnąćp. nied. Szustać.

Szust! wykrz., oznaczający skok a. ruch gwałtowny, połączony z szumem, z szelestem; rzecz., szum, szelest, szmer; nieład w głowie, lekkie obłąkanie umysłu.

Szustać, dok. Szusnąć; robić szust, szurgotać, chrobotać czym; skakać, przeskakiwać.

Szustmana, rodzaj daw. ubrania kobiecego.

Szustnąćp. Szusnąć.

Szuter, nm., żwir, gruz.

Szuttery, hol., holenderska gwardja obywatelska i land w era.

Szuwaks, nm., czernidło do butów.

Szuwar, rodzaj wodorostu; sitowie, oczeret; w lm., s-y, zarośla.

Szwab, nm., człowiek, rodem ze Szwabji; pog., Niemiec; koń szwabskiej rasy.

Szwabach, nm., pismo gotyckie łamane, fraktura.

Szwabka, kobieta rodem ze Szwabji; pog., Niemka; ubiór kobiecy na głowę.

Szwabne płótno = wyborowy gatunek płótna zagranicznego.

Szwaczka, kobieta, zajmująca ś. szyciem bielizny i sukien damskich; odmiana śliw.

Szwadron, wł., oddział konnicy, składający ś. ze 120 do 200 ludzi.

Szwagier, nm., mąż siostry; brat męża.

Szwagrostwo, nm., szwagier z żoną; powinowactwo przez szwagra a. szwagrów.

Szwagrowa (-ej), żona szwagra.

Szwagrowski, nm., odnoszący ś. do szwagra, należący do szwagra.

Szwagrowstwo, nm.p. Szwagrostwo.

Szwagrzyć (się), powinowacić (ś.) przez szwagra a. szwagrów.

Szwaja, Szwajka, pog., szwaczka.

Szwajca, nm., gatunek szydła z obu stron ostrego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Szwajcar.png

Szwajcar, nm., żołnierz gwardji przybocznej królów francuskich; odźwierny, portjer (fig.).

Szwajcarnia, nm., izdebka odźwiernego.

Szwajkap. Szwaja.

Szwajnfurcka zieleń = związek arszeniku z miedzią i kwasem octowym, piękna, zielona farba trująca.

Szwalnia, pracownia szwaczki, modniarki, krawcowej; instytucja dobroczynna, gdzie młode dziewczyny uczą ś. szyć.

Szwank, nm., uszkodzenie, szkoda: ponieść s., być narażonym na s., przyprawić kogo o s., przynieść komu s.

Szwankować, nm., cierpieć, ponosić szkodę; utykać, być niedokładnym, mieć wrady; mieć s. na zdrowiu = być niezupełnie zdrowym; s. na sławie, honorze = nie mieć dobrej opinji.

Szwarc, nm., czernidło do butów, błyszcz.

Szwarcgielber, nm., czarno-żółty: ironiczna nazwa ludzi, oddanych dążnościom rządu austrjackiego (państwowe barwy austrjackie: czarna i żółta).

Szwarcować, nm., czernić; przemycać towar przez granicę.

Szwarcownik, nm., człowiek, przemycający towary przez granicę, przemytnik.

Szwarcunek, nm., przemycanie towarów przez granicę, przemytnictwo.