Sztankielerka — p. Sztejnkielerka.
Sztathalter, nm., namiestnik kraju.
Szteg, nm., w drukarst.: drewniana sztabka, wkładana pomiędzy kolumny druku.
Sztejngut, nm. — p. Sztajngut.
Sztejnkieler, nm., kij z osadzoną na końcu poprzecznie deszczułką, wykrojoną u góry, ułatwiający uderzenie bili na bilardzie, służąc za podpórkę dla kija.
Sztejnkielerka, duża kareta pocztowa, rodzaj omnibusu, przewożącego dawniej podróżnych z większych miast do Warszawy i odwrotnie (od nazwiska projektodawcy Sztejnkelera).
Sztelwaga, nm. — p. Stelwaga.
Sztender, nm., słupek podpierający, podpórka, podstawa.
Szterling, ang., moneta srebrna angielska = 20 szylingom — p. Funt szterling, skr. Ł.
Sztetyna, nm., gatunek jabłoni; owoc jej duży, czerwony.
Sztof, nm., rosyjska miara płynów: dziesiąta część wiadra: około 5 kwaterek.
Sztok, nm., więzienie; upił się jak s. = zupełnie pijany.
Sztokada, fr., sztych szermierski.
Sztokfisz, nm., mięso ryby morskiej, zwanej dorsz czyli wątłusz, suszone na żerdzi.
Sztolnia, nm., w kopalniach lekko pochyły chodnik; podkop ukośny, galerja.
Szton, ang., w grze: bierka, liczman, liczbon, każda z kompletu kostek płaskich, cienkich, szerszych i węższych, białych i kolorowych, używanych dla rachunku punktów w niektórych grach.
Sztoper, nm., krawiec, zajmujący ś. specjalnie naprawianiem uszkodzonych części ubrania.
Sztopfer, nm., robotnik w fabryce trykotaży, umiejący wykonywać trykotaż przy pomocy maszyny; krawiec, łatacz.
Sztora, fr. — p. Stora.
Sztorc, nm., część przedmiotu, stercząca do góry; położenie przedmiotu, opartego na ostrej krawędzi, na kancie, na s. = ostrym końcem do góry; postawić ś. s-em = opierać ś. stanowczo i zuchwale, sprzeciwić ś.
Sztorcować, nm., ociosywać do równości.
Sztort, rodzaj wielkiej piszczałki, używanej dawniej w muzyce kościelnej.
Sztos, nm., pchnięcie, uderzenie, napór; uderzenie kijem kuli bilardowej; gra hazardowna w karty; powodzenie, szczęście; być przy s-ie = mieć szczęście, udawać dobry humor.
Sztraby, nm., cegły wystające, umyślnie zostawione w murze dla powiązania ich z następnemi cegłami, strzępia.
Sztraca, wł. — p. Straca.
Sztraf, nm., kara pieniężna.
Sztrafować, nm., nakładać karę pieniężną.
Sztrajk, ang. — p. Strejk.
Sztrapaca, wł., forsowne męczące chodzenie.
Sztras, fr. — p. Stras.
Sztrych, nm., cienka kreska, zrobiona pociągnięciem pędzla, pióra; linja, rysa i t. p.; kierunek drogi; zrobić s. przez co = przekreślić; głaskać pod s. = pod włos; mierzyć ze s-em = z czubem, z górą, pełno.
Sztryszek, nm., zdr. od Sztrych.
Sztuba, nm., żart., szkoła, szczególniej niższa, początkowa.
Sztubak, nm., żart., uczeń.
Sztuber, Sztoper, nm., sadzonka, odcięta gałązka rośliny, wsadzona w ziemię w celu wytworzenia z niej nowego krzewu.
Sztucer, nm., krótka strzelba, silnie bijąca; sztuciec.
