Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/800

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


gry hazardowej w karty; przen., zagrać z kim w s-a = chcieć go nastraszyć, pogrozić mu.

Straszekp. Strach; s-i = groźby.

Straszliwiep. Strasznie.

Straszliwyp. Straszny; lękliwy, bojaźliwy.

Strasznie, Straszno, przysł., okropnie, przeraźliwie; bardzo, nadzwyczaj, wielce, niezmiernie.

Straszny, Straszliwy, wzbudzający strach, okropny, przeraźliwy, przerażający, przejmujący grozą, groźny; okrutny, bolesny; przykry; olbrzymi, ogromny, niezmierzony, niezmierny, nieskończony, nieprzeliczony; niepospolity, niezwykły, niewdzięczny, nadzwyczajny.

Straszyciel, człowiek, który straszy innych, który sieje trwogę, przerażenie.

Straszyć, przejmować strachem, strachu nabawiać, przerażać, przestraszać kogo, grozić komu; tara s-y = ukazują ś. tam duchy, upiory; s. ś., bać ś., lękać ś.

Straszydłop. Strach.

Strata, szkoda, ubytek, utrata; niedobór, deficyt; ponieść s-ę = stracić.

Strateg, gr., wódz w starożytnej Grecji.

Strategiczny, gr., odnoszący ś. do strategji; zbudowany dla celów wojskowych: s-a kolej = droga żelazna, przy której budowie i kierunku przeważał wzgląd na obronę kraju i cele wojskowe.

Strategik, gr., wojskowy, posiadający gruntowną znajomość zasad strategji, wódz, układający plan działań wojennych.

Strategista, badacz strategji.

Strategja, Strategika, gr., sztuka wojenna, nauka prowadzenia wojny, obejmująca obmyślanie planu kampanji i pokierowania działaniami wojennemi w sposób, wiodący do zamierzonego celu.

Strateniecp. Straceniec.

Stratny, ten, który poniósł stratę, szkodę, poszkodowany; marnotrawny, rozrzutny, hulaszczy.

Stratografja, gr., opisanie wojny i działań wojskowych.

Stratować, zgnieść nogami, kopytami, kołami, rozjechać, zdeptać.

Stratyfikacja, łć., układ warstwowy, ustrój utworów gieologicznych osadowych, tworzących pokłady równoległe, jedne na drugich piętrami ułożone.

Stratyfikować, łć., układać warstwami; w ogrod., układać w płaskim pudełku nasiona, powoli kiełkujące i łatwo tracące zdolność kiełkowania, przekładając je warstwami wilgotnego piasku lub ziemi inspektowej, w celu przechowania ich przez zimę tak, aby nie straciły własności kiełkowania.

Stratygrafja, gr., opis tworzenia ś. pokładów skorupy ziemskiej i ich następstwa, gieologja.

Strawa, pokarm, pożywienie, jadło, jedzenie, posiłek, prowizja, wikt, zapasy żywności na drogę, prowiant; s. bydlęca = karm, pasza, obrok, furaż; psia s. = wisielec, łotr, łajdak; podnieta, zasiłek, materjał, który coś podtrzymuje, zasila (materjały palne).

Strawiać, dok. Strawić; przemieniać pożywienie w organach przewodu pokarmowego na materje odżywrcze, zużywać je na korzyść swojego organizmu, przyswajać; odbywać trawienie; przenosić na sobie, cierpieć, znosić cierpliwie; pochłaniać, pożerać, niszczyć, unicestwiać, marnować, trwonić; w perzynę obracać; strawić gorzką pigułkę = znieść spokojnie przykrość; strawić w sobie żal = nie wyjawiać go.

Strawićp. nied. Strawiać.

Strawne (-ego), pieniądze na