Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/794

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Stołp, słup, kolumna — p. Stołb.

Stołpiasty, mający kształt słupa.

Stomachiczny, gr., mający własność wzmacniania żołądka.

Stomarkowy, Stumarkowy, mający wartość stu marek; zawierający w sobie sto marek.

Stomarkówka, Stumarkówka, moneta stomarkowa.

Stomatyczny, gr., środek lekarski w chorobach ust i jamy ustnej, środek ściągający.

Stometrowyp. Stumetrowy.

Stomilowy, Stumilowy, mający sto mil długości.

Stonasób, przysł., stokrotnie.

Stonka, chrząszcz czteroczłonkowy z rodziny stonkowatych, złotka (fig.).

Stonkowate, rodzina chrząszczy.

Stonoga, skorupiak równonogi (fig.).

Stonogi, posiadający sto nóg.

Stonogowiec, roślina z rzędu paproci, języcznik.

Stonować, upodobnić, zharmonizować pod względem tonów, sprowadzić do jednego wspólnego tonu.

Stooczny, Stuoczny, Stooki, Stuoki, posiadający sto oczu; przen., bystry, przenikliwy, domyślny, spostrzegawczy.

Stop, mieszanina, powstała przez stopienie dwu a. więcej metali, spław, aljaż; zlepek, połączenie, zespolenie.

Stop! ang., stój! wstrzymaj! (stosuje ś. do łodzi i wioślarzy a. flisaków).

Stopa, dolna, rozszerzona część nogi, poniżej kostek, służąca za podstawę ciału (fig.); część skarpetki a. pończochy przypadająca na stopę; s. w strzemieniu = dolna część strzemienia, na której opiera ś. podeszwa nogi; ślad, trop; przen., podnóże, dolna część czego, podstawa, spód: u stóp góry, tronu i t. p.; jednostka miary długości, różnej długości w różnych krajach; grupa zgłosek długich i krótkich a. akcentowanych i nieakcentowanych, powtarzająca ś. w pewnym układzie jednostajnie i nadająca rytm wierszowi; skala, stopień: s. procentowa = wysokość oprocentowania; piędź, krok: s. ziemi; od stóp do głów = w całej postaci, całą postać: zmierzyć kogo od stóp do głów = całego; uzbrojony od stóp do głów = w pełnym rynsztunku; upadam pod pańskie stopy, całuję stopy, upadam do nóg, do stóp ś. ścielę, całuję, ściskam stopy pańskie = ugrzeczniony, uniżony sposób witania a. żegnania kogo; upadam do stóp pańskich = dziękuję pokornie, proszę uniżenie, żegnam, nie chcę mieć z tobą nic do czynienia; u stóp moich = pod nogami; żyć na wielkiej, na pańskiej s-ie = w pańskim tonie, bogato, rozrzutnie; być na wolnej s-ie = przebywać na wolności; być z kim na dobrej, na przyjacielskiej s-ie = utrzymywać z nim stosunki zażyłe; armja na s-ie pokojowej, na s-ie wojennej = podczas pokoju, podczas wojny; iść za kim w s-y = naśladować go; w bot., gęsia s. = serdecznik, mącznik, kurza s. = proso; ptasia s. = ptaszyniec; w myśl., polowanie na czarnej s-ie = przed śniegami; polowanie na białej s-ie = po spadnięciu śniegu; pstra s. = pole gdzieniegdzie pokryte śniegiem.

Stoperczeć, sterczeć, wystawać.

Stopićp. nied. Stapiać.

Stopień, schód, trep, gradus: s. na schodach; s. u karety, u bryczki = podstawka, na której opiera ś. nogę, wchodząc do karety, do