Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/767

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Sprzysiąc sięp. nied. Sprzysięgać ś.

Sprzysięgać się, dok. Sprzysiąc ś.; związać ś, sprzymierzać ś. pod przysięgą, czynić spisek; występować razem z kim, czym, przeciw komu, zmawiać ś. wspólnie na czyjąś szkodę; usadzać ś. na kogo, uwziąć ś. na kogo.

Sprzysięgły, który ś. sprzysiągł, należący do sprzysiężenia, spiskowy.

Sprzysiężenie, zmowa, spisek, konspiracja.

Sprzysiężeniec, uczestnik sprzysiężenia, spiskowiec, sprzysiężony.

Sprzysiężonyp. Sprzysiężeniec.

Spsioczyć, zbesztać, zwymyślać.

Spublikować, nabawić wstydu i wobec wszystkich.

Spuchlina, miejsce spuchnięte, nabrzmiałość, opuchlina, puchlina, nabrzękłość.

Spuchły, Spuchnięty, ten, który spuchł, nabrzmiały; chory na puchlinę.

Spuchnąćp. Puchnąć.

Spucować, zjeść łapczywie, spałaszować.

Spulchniacz, narzędzie rolnicze do spulchniania ziemi (fig.).

Spulchniać, dok. Spulchnić; czynić pulchnym.

Spulchniały, ten, który spulchniał.

Spulchnieć, pulchnym ś. stać.

Spurpurowieć, stać ś. purpurowym, nabrać barwy purpurowej.

Spurpurzyć (się), Spurpurowić (się), zrobić (ś.) purpurowym.

Spurt, ang., najszybsze tempo jazdy na rowerze.

Spust, spuszczanie; spław, spławianie, transport wodny w dół rzeki; spływ, spadek, odpływ, upust wody; pochyłość gór ku jakiej stronie świata, wystawa; coś, co ś. spuszcza: s. w bramach = krata zapadająca u drzwi; s. u drzwi = żaluzja; s. w zamku = rygielek, zamykający drzwi; s. u stawu = śluza; s. w pułapce = zapadka, za której trąceniem zapadają drzwiczki; otwór spustowy w piecu hutniczym; to, co ś. spuszcza a. wypuszcza, ilość spuszczona: s. piwa, gorzałki = ilość, wyrobiona od jednego razu w browarze, w gorzelni, zacier; rodzaj płaskiego hebla do robót ciesielskich; cyngiel u strzelby; wycinanie drzewa w górach i spuszczanie go wodą; zamknąć drzwi na dwa s-y = dwa razy przekręcić klucz w zamku, zamykając dobrze, starannie zamknąć; przełyk, gardziel: ma dobry s. = dużo je a. pije.

Spustnica, rura blaszana, którą spada woda deszczowa z rynny okapowej.

Spustny, dający ś. spuszczać; spuszczony, przeznaczony do spuszczania; pochyły, spadzisty.

Spustoszały, ten, który spustoszał a. którego spustoszyli, opuszczony, zaniedbany.

Spustoszeć, stać ś. pustym, wyludnić ś., zamienić ś. w pustkowie.

Spustoszenie, dokonana czynność spustoszenia; ruina, zniszczenie, pustkowie.

Spustoszyć, zmienić w pustkowie, zniszczyć, zrujnować, wyludnić.

Spuszczać, dok. Spuścić; opuszczać co z góry na dół, zsuwać, zrzucać: s. deszcz, grad z nieba, s. roletę u okna; s. żagle = opuszczać, strychować; s. kotwicę = zarzucać; s. łzy = ronić; s. sieci = zarzucać; s. karę z nieba = zsyłać; s. spodnie = zdejmować; s. pion = sprawdzać pionem pionowość cze-