Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/766

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


s-daje = za pieniądze tylko przystęp doń ułatwia; s. ś., być sprzedawanym; dawać ś. przekupić, zaprzedawać ś.; przechodzić na czyjąś stronę, stawać ś. czyimś stronnikiem; przen., podawać ś. za kogo, udawać kogo.

Sprzedawca, człowiek, który co sprzedaje.

Sprzedawczy, dotyczący sprzedaży, kupiecki, handlowy.

Sprzedawczyk, sprzedający obcym ojcowiznę, ziemię ojczystą, zdrajca, odstępca, renegat.

Sprzedaż, sprzedawanie, handel: s. publiczna = licytacja; dobra wystawione na s. = na subhastację.

Sprzeka, lubiący ś. sprzeczać, człowiek sprzeczny, sprzecznik, zrzęda; sprzeczka, kłótnia, swar.

Sprzeniewiercap. Przeniewierca.

Sprzeniewierzać (się), dok. Sprzeniewierzyć (ś.); nadużywając zaufania, kraść pieniądze, sobie powierzone, przywłaszczać sobie w sposób podstępny cudze dobro.

Sprzepaścić się, zapaść ś. jakby w przepaść, zaginąć.

Sprzewrotnieć, stać ś. przewrotnym, fałszywym, skazić ś.

Sprzęcik, drobny sprzęt, mała figurka i inna drobna ozdoba w mieszkaniu; naczyńko do użytku stołowego.

Sprzęgp. Sprząg.

Sprzęgacz, człowiek, który sprzęga, poganiacz.

Sprzęgać, dok. Sprząc; zaprzęgając łączyć, zaprzęgać razem, sworować; łączyć, wiązać, kojarzyć, związywać, zespalać; s. ś., być zaprzęganym z czym innym; sprzęgać swego konia a. wołu z zaprzęgiem innego rolnika; łączyć ś., wiązać ś., kojarzyć ś., zespalać ś.

Sprzęgłość, związek, spójnia, skupienie.

Sprzęgnąćp. Sprząc.

Sprzęt, przedmiot użytku domowego, mebel, naczynie gospodarskie, grat, statek; w lm., s-y, ruchomości; sprzątanie zboża z pola a. siana, zbiór, zwózka.

Sprzętarstwo, wyroby z drzewa wszelkiego rodzaju.

Sprzężap. Sprzężaj; przen., pasmo, łańcuch, szereg, poczet.

Sprzężaj, Sprzęż, Sprząg, konie a. bydło robocze zdatne do zaprzęgu, zaprząg; konie a. bydło zaprzężone wraz z wozem a. pługiem.

Sprzężajny, odnoszący ś. do sprzężaju, zdatny do zaprzęgu.

Sprzężność, zdolność do sprzęgania ś., łączenia ś., kojarzenia.

Sprzężny, pozwalający ś. sprzęgać, łączyć, kojarzyć; służący do łączenia ś. płciowego, odnoszący ś. do rozmnażania, płciowy, kopulacyjny.

Sprzyjać komu, być dla kogo przyjaznym, przychylnym, dobrze usposobionym, życzliwym, życzyć komu dobrze, sympatyzować z kimś; przen., służyć, dopisywać, być komu po myśli.

Sprzyjanie, rzecz., od Sprzyjać; przyjaźń, życzliwość, przychylność, sympatja.

Sprzykrzyć komu co = zrobić przykrym, obrzydliwym, wstrętnym, obrzydzić, zohydzić, obmierzić;s. ś., stać ś. przykrym, wsrtętnym, uprzykrzyć ś., znudzić ś.

Sprzymierzep. Przymierze.

Sprzymierzeniec, człowiek, zostający z kim w przymierzu, w porozumieniu, sojusznik, aljant; spiskowiec.

Sprzymierzeńczy, odnoszący ś. do sprzymierzeńców.

Sprzymierzeństwo, rola, zadanie sprzymierzeńców.

Sprzymierzonyp. Sprzymierzeniec.

Sprzymierzyć (się), złączyć (ś.), związać (ś.) w przymierze.