Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/753

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Spostrzeżenie, czynność spostrzegania; odkrycie, zrobione drogą obserwacji, zjawisko spostrzeżone.

 Sposzyć — p. nied. Sposzywać.

 Sposzyt, zeszyt, poszyt.

 Sposzywać, dok. Sposzyć; zszywać dwie a. więcej rzeczy w jedno; łączyć, zbierać w jedno.

 Spotężnieć, stać ś. potężnym, wzrosnąć do potęgi, wzmocnić ś.

 Spotkać — p. nied. Spotykać.

 Spotkanie, zejście ś. dwu a. więcej osób; schadzka, zjazd; potyczka, utarczka, wyjść na czyje s. = naprzeciw kogo.

 Spotniały, spocony.

 Spotrzebować p. nied. Spotrzebowywać.

 Spotrzebowywać, dok. Spotrzebować; zużywać na swoją potrzebę, zużytkowywać.

 Spotulnieć, stać ś. potulnym, spokornieć.

 Spoturmaczyć się, przyjąć wiarę mahometańską, sturczyć ś., zbisurmanieć.

 Spotwarzać, dok. Spotwarzyć kogo; rzucić nań potwarz, obmówić, oczernić, zniesławić, oszkalować, oskarżyć fałszywie, obgadać.

 Spotwarzyć, p. nied. Spotwarzać.

 Spotworzyć, potworem uczynić; spoczwarzyć, nadać kształty potworne.

 Spotykać, dok. Spotkać; s. kogo, a. s. ś. z kim, idąc, natykać ś. na niego, schodzić ś. z nim w drodze, natrafiać na kogo, na co, znajdować kogo, co; doświadczać, zaznawać czego, kosztować czego; zdarzać ś., trafiać ś., przytrafiać ś. komu: s-tkał go wielki zaszczyt = stał ś, jego udziałem, wyróżnił ś., s-ło go wielkie nieszczęście = dotknęło go; s. ś. z kim, widzieć ś. z nim nie u niego, nie u siebie; rozpocząć z nim walkę, uderzać na niego, napadać, walczyć, ścierać ś.

 Spotyrać, sponiewierać.

 Spoufalać — p. Poufalić.

 Spoważniać, dok. Spoważnić; poważnym a. poważniejszym czynić, powagi dodawać.

 Spowiadać, słuchać spowiedzi; badać, wypytywać; s. ś., wyznawać grzechy na spowiedzi; zwierzać ś., wywnętrzać ś., dzielić ś. z kim jakąś tajemnicą, czynić wyznanie czego.

 Spowić, Spowinąć — p. nied. Spowijać.

 Spowiednica, Spowiadalnica, konfensjonał.

 Spowiednik, ksiądz spowiadający.

 Spowiedny, odnoszący ś. do spowiedzi.

 Spowiedź, wyznawanie swoich grzechów, spowiadanie ś.; s. uszna = kiedy na ucho kapłanowi wyznaje ś. grzechy; s. powszechna = kiedy wyznaje ś. grzechy głośno, wobec całego zboru; s. gieneralna z całego życia = ze wszystkich grzechów życia; przen., wyznanie czegoś tajemnego, zwłaszcza winy; wynurzenie ś., zwierzenie ś.; powiem prawdę, jak na s-dzi, jak na świętej s-dzi = zupełnie szczerze, nic nie ukrywając.

 Spowijać, dok. Spowić, Spowinąć; zawijać, okręcać w powijaki: s. niemowlę; przen., otulać; osłaniać, owijać.

 Spowinąć — p. Spowić.

 Spowinowacać, dok. Spowinowacić; czynić powinowatym, spokrewniać, koligacić; s. ś., powinowatym ś. stawać, koligacić ś., spokrewniać ś.

 Spowodowywać — p. Powodować.

 Spowszechniały, który spowszechniał.

 Spowszechnić, Spowszechnieć — p. Powszechnić, Powszechnieć.

 Spowszedniały, który spowszedniał.

 Spowszednieć — p. Powszednieć.

 Spozierać, dok. Spojrzeć; patrzeć,