Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/733

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Solfeddżja, wł., w nauce śpiewu ćwiczenia głosowe, przy których śpiewaniu trzeba wymawiać nazwy nut: do, re, mi, fa, sol, la, si; śpiewanie gam.

Solfedżjować, wł., wykonywać solfedżje.

Solferino kolor = kolor jaskrawo czerwony (od nazwy wsi w półn. Włoszech, pamiętnej krwawym zwycięstwem Napoleona III nad Austrjakami, 1859 r.).

Solica, wybuch błotnisty pochodzący z gazu zapalnego napojonego solą morską.

Solicytant, łć., dopraszający ś., domagający ś.

Solicytować, łć., niepokoić.

Solić, posypywać, zaprawiać solą, przesypywać solą; czynić słonym, nadawać słoność.

Solidarność, łć., odpowiedzialność każdego z członków związku za zobowiązania wszystkich i całego związku, za każdego z członków (jeden ze wszystkich i wszyscy za jednego), łączność, wspieranie ś. wzajemne; zgodność w postępowaniu członków stronnictwa, zgodność interesów.

Solidarny, łć., jednozgodny, obowiązany do łączności, łączny, wzajemny, spólny, odpowiedzialny jeden za drugiego, jeden za wszystkich i wszyscy za jednego.

Solidaryzować się, łć., łączyć ś., zgadzać ś., być tego samego zdazdania w jakiej sprawie, co i inni, być wspólnie odpowiedzialnym.

Solidny, łć., mocny, trwały; gruntowny, niezachwiany, pewny, dokładny, rzetelny, niezawodny, zasługujący na kredyt.

Solidometrja, łć., część gieometrji traktująca o linjach i kształtach w przestrzeni, zajmująca ś. pomiarem i własnościami brył, stereometrja.

Solidyfikacja, łć., przejście ze stanu płynnego w stan ciała stałego, stężenie.

Solinowy, wyrobiony ze szkła solinowego, t. j. średniego gatunku, przy którego wyrobie używa, ją soli zamiat saletry.

Solipedy, łć., jednokopytowe zwierzęta o jednym kopycie u każdej nogi (koń, osieł).

Solipsyzm, łć., pogląd filozoficzny uznający tylko świadomość swego ja za rzeczywistość, cały zaś świat zewnętrzny za złudzenie, krańcowy subjektywizm.

Soliród, Soliródka, Soliróg, roślina z rodziny komosowatych (fig.).

Solista, łć., wirtuoz a. śpiewak, grający koncertowo, mogący popisywać ś. pojedyńczo, nie w chórze, nie w orkiestrze, trzymający prym w muzyce, w śpiewie.

Solistka, łć., forma żeńska od Solista.

Soliter, fr., tasiemiec, glista płaska, żyjąca pasorzytniczo w przewodzie pokarmowym człowieka lub zwierząt (f.); wielki djament osobno oprawiony; rodzaj gry jednoososowej łamigłówkowej: samotnik.

Solmizacja, łć., śpiewanie gam, wymawiając nazwy nut: do, re, mi, fa, sol, la, si, do.

Solnicap. Solniczka.

Solnictwo, nauka o kopaniu i warzeniu soli.

Solniczka, Solnica, naczynie a. naczyńko na sól.

Solnik, pisarz na komorze solnej; dozorca solny; źródło wody słonej, z której ś. sól wywrza.

Solnisko, step, przesycony solą.

Solny, odnoszący ś. do soli; żupa s-a, góra s-a = kopalnia soli;