Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/731

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Sofistyka, gr., sztuka dowodzenia rzeczy fałszywych w założeniu, przy pomocy błędnych wniosków i pozornie słusznych argumentów; dowodzenie za pomocą sofizmatów.

 Sofizmat, gr., ubranie fałszu w pozory prawdy; wniosek pozornie prawdziwy, oparty na błędnej zasadzie a. na błędnym rozumowaniu, wniosek wykrętny.

 Sofizmatyczny, gr., sofistyczny, oparty na sofizmatach.

 Sofka, arab., mała sofa.

 Sofronista, gr., stróż obyczajów w starożytnej Grecji.

 Softa, pers., wychowaniec akademji mahometańskiej w Turcji; turecki mnich, odprawiający modły nad grobami sułtanów.

 Softy (-ego), hebr., sędzia u starożytnych Izraelitów.

 Soja, wł., najlepszy gatunek wełny kiprowanej.

 Soja, łć., ekstrakt czyli wyciąg wygotowany z grzybów i buljonu w połączeniu z ostremi korzeniami, dodany do potraw, nadaje im smak pikantny; gatunek fasoli.

 Sojusz, przymierze, związek, aljans.

 Sojuszać (się), dok. Sojuszyć (ś.); wiązać (ś.) sojuszem, sprzymierzać (ś.).

 Sojusznica, Sojuszniczka, forma żeńs. od Sojusznik.

 Sojuszniczy, sprzymierzeńczy.

 Sojusznik, sprzymierzeniec, aljant.

 Sojuszowy, sprzymierzeńczy, aljansowy, związkowy.

 Sok, część płynna czego, ciecz zawarta w czym; płyn wytłoczony z gron, z owoców; syrop; sos, podlewa; płyn w organizmie zwierzęcym a. roślinnym, służący do różnych celów: s. żołądkowy = służy do rozpuszczania pokarmów; s-iorganiczne w roślinie.

 Sokma, tatarski korpus wojska.

 Sokolarnia, miejsce, gdzie chowają sokołów; wszystkie sokoły, należące do jednego właściciela.

 Sokolę, pisklę sokołów.

 Sokoli, Sokołowy, właściwy sokołowi, odnoszący ś. do sokoła: lot s. = bystry, wzrok s. = przenikliwy; oko s-e = bystre, z daleka spostrzegawcze.

 Sokolica, samica sokoła; skała wysoka, niedostępna; przen., dziewczę ukochane, kochanka.

 Sokolik, mały, młody sokół; przen., chłopiec dorodny, kochanek.

 Sokolnia, sala gimnastyczna stowarzyszenia sokołów.

 Sokolnictwo, sztuka chowania i tresowania sokołów; polowanie z sokołem.

 Sokolniczy, właściwy sokolnikowi; rzecz. — p. Sokolnik.

 Sokolnik, człowiek, zajmujący ś. wychowywaniem i układaniem sokołów i wogóle ptaków myśliwskich; przełożony nad polowaniem z sokołem; dawny urzędnik dworski, zawiadujący sokolnictwem.

 Sokolski, odnoszący ś. do stowarzyszenia gimnastycznego sokołów.

 Sokolstwo, związek sokołów — gimstastyków; wszyscy sokoli w danym kraju a. prowincji.

 Sokołowaty, z kształtu zbliżony do sokoła; s-e = rząd ptaków.

 Sokora, gatunek topoli.

 Sokorzyna, lasek sokorowy; drewno sokory.

 Sokotok, nadmierne wydzielanie ś. soku.

 Sokowy, odnoszący ś. do soku.

 Sokół, ptak sokołowaty z rodziny tejże nazwy (fig.); przen., młodzieniec dzielny i dorodny; członek towarzystwa gimnastycznego sokołów;