Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/706

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Skrót, rzecz skrócona, skrócenie; utwór literacki skrócony, wyjątek z niego, konspekt, kompendjum; osoba a. przedmiot lub ich części, zmniejszone na obrazie a. rysunku wskutek oddalenia perspektywicznego.

 Skrub (skrob), ang., zarośla karłowate, gęste, kolczaste, trudne do przebycia, zwłaszcza w Australji (f.).

 Skrucha, żal serdeczny za grzechy, kajanie ś., przyznanie ś. do winy i żałowanie tego czynu.

 Skrupić (się), zemleć (ś.) grubo, zeszrotować (ś.), zbić (ś.) w gruzełki; s. ś. na kim = odpowiadać a. odpokutować za czyje winy; jednemu ś. zmiele, tobie ś. skrupi = niewinny odpokutuje.

 Skrupulat, Skrupulant, łć., człowiek pełen skrupułów, drobiazgowo pilnujący ś., żeby nie uchybić swoim obowiązkom; człowiek wrażliwy, delikatny; unikający wyrządzania komu przykrości.

 Skrupulatność, łć., wielka ścisłość i dokładność w wypełnianiu obowiązków, sumienność; drobiazgowe roztrząsanie wątpliwości sumienia, jakie nasuwa każdy własny czyn lub postępek.

 Skrupulatny, łć., sumienny, akuratny, punktualny, drobiazgowy, dokładny; mający wiele skrupułów, dręczony skrupułami.

 Skrupulizować, łć., być zbyt ostrożnym; mieć wątpliwości, być niepewnym w rzeczach sumienia, drobiazgowo rozważać, czy wykonany lub zamierzony czyn jest bez zarzutu.

 Skrupuł, łć., niepokojąca wątpliwość w rzeczach sumienia; delikatność, drażliwość, wstrzymująca od postępku, mogącego sprawić komu przykrość; waga aptekarska = 1/3 uncji = 20 granom.

 Skruszały, ten, który skruszał.

 Skruszeć, stać ś. kruchym; przen., zmięknąć, spokornieć.

 Skrutator, łć., obliczający głosy, podane przez głosujących; badacz, indagator.

 Skrutować, łć., badać, śledzić, dochodzić.

 Skrutynjum, łć., w prawie kościelnym przedwstępne zdadanie, czy powołany do zajęcia urzędu kościelnego odpowiada uzdolnieniem zadaniu; obliczenie głosów, oddanych przy tajnym głosowaniu, stwierdzenie wyniku wyborów.

 Skrwawy, zakrwawiony, krwawy; czerwony, jak krew.

 Skryba, Skrybent, łć., piszący, pisarz, sekretarz; gryzmoła, pismak.

 Skrybenda, łć., bazgranina; utwór pisarski wartości nieznanej i wątpliwej.

 Skrycie, rzecz., dokonana czynność skrywania, ukrycia; schrowanie, schowek, tajnik; przysł., tajnie, pokryjomu.

 Skryć — p. nied. Skrywać.

 Skrypt, łć., pismo, dokument, rękopis; piśmienny dowód zaciągnięcia pożyczki, rewers, pokwitowanie, zobowiązanie.

 Skryptor, łć., pisarz, autor, literat; tytuł wyższego urzędnika bibljotecznego.

 Skryptury, łć., korespondencje, pisma, listy, papiery, dotyczące jakiego interesu.

 Skrystalizowany, łć., zastygły w formy krystaliczne przy wydzielaniu ś. z roztworu; przen., ujęty w pewną stałą formę, obleczony w kształty konkretne, z dziedziny teorji wprowadzony w praktykę, powołany do istnienia, do życia, uformowany, wyraźny.

 Skrytka, schowek, schowanie,