Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/694

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ne lancetem na skórze ludzkiej; stawianie baniek.

Skaryfikator, łć., narzędzie chirurgiczne do robienia wielu nacięć naraz na skórze ludzkiej, baniecznik; narzędzie rolnicze do spulchniania ziemi.

Skarżyciel, ten, co skarży, oskarżyciel; w sądzie: powód.

Skarżyć, zanosić skargę na kogo, oskarżać, zaskarżać, obwiniać;. s. a. s. ś. na kogo, nie ukrywać jego przestępku, ujawniać jego winę; s. ś., użalać ś., utyskiwać, narzekać.

Skat, nm., gra w karty trzyosobowa, do której potrzebne są odrębne karty niemieckie.

Skating (sketin), ang., jazda na wrotkach; s. ring (-rin), s. park = toczysko, tor, przeznaczony do ślizgania ś. na łyżwach z kółkami (wrotkach) i sam ten sport.

Skaut, ang., członek drużyny, złożonej z młodzieży w wieku szkolnym, a zorganizowanej celem ćwiczeń wojskowo-gimnastycznych pod gołem niebem, oraz wyrabiania siły i hartu ciała, orjentowania ś. i obserwacji, bystrości zmysłów, wreszcie siły charakteru, szlachetności uczuć, koleżeństwa i wzajemnej pomocy, inaczej: wywiadowca, harcerz.

Skauting, ang., system wychowywania młodzieży, wymyślony przez generała Baden-Powella, a polegający na jednoczesnym ćwiczeniu ciała i ducha; organizacja młodzieży w patrole skautowskie, ogół skautów w danym kraju.

Skautka, ang., dziewczyna, należąca do drużyny skautowskiej, inaczej: harcerka, przewodniczka, samarytanka.

Skautowski, ang., odnoszący ś. do skautingu; właściwy skautowa.

Skawalać się, dok. Skawalić ś.; zbijać ś., zlepiać ś. w bryły, w kawały, tracić sypkość.

Skaza, rysa, pęknięcie, szczelina, blizna, plama; przen., wada, usterka, poszlaka, zarzut, brak, niedostatek; uszczerbek, szkoda; zepsucie, zgorszenie; roślina z rodziny ostrojowatych.

Skazaćp. nied. Skazywać.

Skazaniec, człowiek, skazany przez sąd na jakąś karę, zwłaszcza na karę śmierci, delikwent.

Skazić, porobić na czymś skazy, rysy; zepsuć, zniszczyć, uszkodzić, nadwerężyć; zepsuć pod względem duchowym, moralnym; spaczyć, skalać, splamić, zbezcześcić, sprofanować, zdemoralizować, zepsuć, zarazić; s. ś., ulec skażeniu, zepsuciu; zdemoralizować ś., zarazić ś.

Skazitelność, podleganie skazie, zepsuciu; krótkotrwałość, znikomość.

Skazitelny, podlegający skazie, zniszczeniu, zepsuciu; nietrwały, krótkotrały, przemijający, znikomy.

Skazka, baśń, klechda, podanie.

Skazówka, strzałka ruchoma, osadzona na osi, na zegarze a. innym przyrządzie, ukazująca cyfry na tarczy nieruchomej; pałeczka, pręcik do pokazywania; oznaka, znak, po którym można coś poznać, skaźnik, wskazówka.

Skazywać, dok. Skazać; pokazywać, okazywać, ukazywać, wytykać palcem, oznajmiać, ogłaszać; sądzić, wydawać wyrok, uznawać winnym, wyrokować na czyją niekorzyść, potępiać sądownie: s. na śmierć, na gardło; s. na banicję, na wygnanie; s. na kim winę = skazywać go na karę pieniężną; przeznaczać komu jaki los, orzekać coś co do czyjej przyszłości.

Skaźnik, rejestr, spis, wykaz — p. Skazówka.

Skażenie, zepsucie, nadwerężenie, splugawienie, zeszkaradzenie, zdemoralizowanie, sprofanowanie.