Sabotaż, fr., uszkodzenie; niszczenie urządzeń kolejowych przez robotników strajkujących.
Saburra, łć., zamulanie żołądka pokarmem niestrawionym.
Sacharometr — p. Cukromierz.
Sacharoza, gr., nazwa chemiczna cukru trzcinowego.
Sacharyfikacja, łć., zamienianie ś. na cukier, cukrowanie ś.; scukrzenie.
Sacharymetr, gr., przyrząd do oznaczania gatunku i zawartości cukru w roztworach przy pomocy polaryzacji światła.
Sacharyna, gr., produkt, otrzymywany sztucznie ze smoły naftowej lub z węgla kamiennego, 280 razy słodszy od cukru, nie posiadający jednak własności pożywnych.
Sad, ogród owocowy.
Sadliczka, roślina z rodziny krzyżowych, pyleniec.
Sadlisty, obfitujący w sadło, tłusty, spasły.
Sadło, tłuszcz, tłustość w ciele ludzkim a. zwierzęcym; tłuszcz zwierzęcy, obszyty w błonę w kształcie bochenka dla przechowania; tyle, co komarowego s-a = nic prawie; spierać ś. o komarowe s. = o głupstwo bez znaczenia; zalać komu gorącego s-a za skórę = dokuczyć komu dotkliwie; obrastać w s. = bogacić ś.; głupi, jak s. = bardzo głupi; kto ma s., temu snadno = bogatemu dobrze na świecie; chodzi, jak pies, kiedy zje s. = wstydzi ś. popełnionej winy; czuje pies s. = przewiduje zysk, korzyść.
Sadłowaty, podobny do sadła.
Sadłowy, odnoszący ś. do sadła; zrobiony z sadła.
Sadłówka, odmiana gruszki.
Sadowić, wyznaczać komuś miejsce do siedzenia, usadzać, sadzać, umieszczać na siedzeniu; osadzać kogoś na jakim gruncie, wyznaczać mu ziemię pod osadę, kolonizować; s. ś., siadać, wybierać sobie miejsce do siedzenia, umieszczać ś. na siedzeniu; wybierać sobie miejsce na stały pobyt, pod osadę, osiedlać ś., zamieszkiwać, osiadać.
Sadowiec, pająk dwupłucny.
Sadowina, nędzny, lichy, biedny sad.
Sadownictwo, umiejętność zakładania i pielęgnowania sadów, ogrodnictwo.
Sadowniczka, kobieta, chodząca koło ogrodu; żona sadownika.
Sadownik, Sadowniczy, ogrodnik, zajmujący ś. sadem; dzierżawca owoców w sadzie.
Sadowy, ogrodowy, hodowany, szczepiony, nie dziki; rzecz., ogrodnik, sadownik.
Saduceusze, sekta żydowska z III-go wieku przed Chr., składająca ś. z arystokracji kapłańskiej, która odrzucała nieśmiertelność duszy i zmartwychwstanie.
Sadyba, ukr., miejsce zamieszkania, siedlisko, siedziba.
Sadystyczny, dotyczący sadyzmu.
Sadyzm, zwyrodnienie erotyczne mężczyzn, polegające na lubowaniu ś. w zadawaniu cierpień fizycznych kobietom.
Sadz, Sadź, Sadzowisko, skrzynia drewniana, podziurawiona, zanurzona w wodzie, w której przechowują ś. żywe ryby; s. ptaszy = kojec, dzięciorek, kurnik.
Sadza, węgiel drobno sproszkowany, wydzielający ś. z dymu i osiadający w piecach, kominach, szkłach w lampach i t. p.
Sadzać, umieszczać w pozycji siedzącej, usadzać, sadowić, wyznaczać komu miejsce do siedzenia; osadzać, wsadzać, umieszczać wewnątrz czego: s. do więzienia.
Sadzak, roślina z gromady grzybów, z rzędu workowców.
