Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/601

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


nie dwuch równych sobie wielkości znakiem równania, np. a = b; ilość, wprowadzona do obliczeń astronomicznych, jako poprawka; wyrażenie za pomocą wzoru równania algebraicznego reakcji chemicznej, np. HgO = Hg+O oznacza rozkład tlenku rtęci na rtęć (Hg) i tlen (O).

Równia, równina, płaszczyzna; powierzchnia płaska; r. pochyła = płaszczyzna pochylona do poziomu jako machina, służąca do przesuwania ciężarów w górę (fig.); równoważność, równowaga, równa miara; równy poziom czego, jednostajne wciąż położenie, bez zmiany; równa, jednakowa moc, równy stopień, równość, stan równy; normalna wartość pieniędzy jednego kraju, obliczona według monety drugiego kraju; doprowadzenie wznoszenia murów do poziomu, na którym układa ś. belki pod podłogę; przen., poziomość, mierność, marność, miernota, nędzota; położyć co w r-i z czym = zestawić dla porównania; iść w r-i z czym = w parze, nieodłącznie od czego; na r-i z czym = jednakowo jak..., podobnie jak....

Równianka, słoma prosta, równa; wiązanka, pęczek kłosów, bukiet kwiatów, girlanda.

Równie, Również, także, żarów no, jednakowo, jednako, przecież, wszakże, pomimo to, wszelako; r. jak = oraz, przytem, a także.

Równik, koło wielkie na ziemi, prostopadłe do osi jej obrotu, którego wszystkie punkty równo odległe są od obu biegunów, dzielące ziemię na dwie półkule: północną i południową, ekwator (fig.); r. niebieski = koło, przeprowadzone na pozornej sferze niebieskiej na jednej powierzchni z równikiem ziemskim i koncentryczne z nim; r. magnetyczny = linja, łącząca wszystkie punkty kuli ziemskiej, gdzie nachylenie magnetyczne równe jest zeru.

Równikowy, odnoszący ś. do równika, położony na równiku a. w blizkości równika, ekwatorjalny.

Równina, równa, płaska przestrzeń ziemi; płaszczyzna, nizina.

Równiuchny, Równiusieńki, Równiuteńki, Równiutki, zupełnie równy.

Równo, przysł., prosto, nie pochyło; gładko, jednostajnie; jednakowo, podobnie, w jednej linji, pod sznur, pod strych; jednocześnie, w tej samej porze: r. ze świtem; obojętnie, bez różnicy: wszystko mi to r.; r. ś. z kim dzielić = na równe części; r. z kim ś. kłaść = uważać ś. z nim na równi; r. odległy = równoległy; r. godzinę = akurat godzinę; w tym właśnie miejscu, gdzie co przypada = r. z ramieniem, r. z łokciem — p. Równie.

Równobarwny, mający jedną barwę, jednostajny w kolorze.

Równobieżny, równoległy.

Równoboczny, mający jednakowe boki: trójkąt r.

Równobok, figura gieometryczna o bokach równych.

Równobrzmiący, brzmiący jednakowo, zgodny co do słowa.

Równociągły, jednostajny, miarowy.

Równocieplny, mający ciepło równe, mający jednakową temperaturę; linje r-ep. Izotermy.

Równoczesność, współczesność.

Równoczesny, jednoczesny, współczesny.

Równocześnie, przysł., odrazu, naraz, współcześnie.

Równoczynny, jednakowo czynny.