Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/594

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


pasywać, rozluźniać, szerzyć nieobyczajność, rozwiązłość; r. hart duszy = rozmiękczać, osłabiać; r. ś., stawać ś. wolniejszym, luźniejszym, rozluźniać ś., rozpuszczać ś.; słabnąć, mięknąć; ulegać rozkładowi moralnemu.

Rozwałęsać się, oddać ś. wałęsaniu ś. ustawicznemu.

Rozwałkoniać się, dok. Rozwałkonić ś.; stawać ś. wałkoniem, leniem, nic nie robić, rozpróżniaczać ś., rozleniwiać ś., odwykać od pracy.

Rozwałkowywać, dok. Rozwałkować; wałkując rozpłaszczać, rozszerzać; przen., mówić o czym rozwlekle, rozgadywać ś. o czym; ciągnąć coś długo, nadawać czemu rozgłos.

Rozwarcholić się, rozpasać ś. w warcholstwie.

Rozwarcie, otworzenie.

Rozwarstwować, rozdzielić na warstwy, rozgatunkować.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Rozwarty.png

Rozwarty, roztworzony; kąt r. = większy od prostego (fig.).

Rozwarzać, dok. Rozwarzyć; mocno gotować, warzyć; rozgotowywać; przen., rozmiękczać, rozczulać, rozrzewniać, wzruszać.

Rozważać, dok. Rozważyć; ważąc dzielić na części, na mniejsze porcje; podważywszy, otwierać, rozwierać: brać pod uwagę, pod rozbiór, rozmyślać, roztrząsać, rozbierać, kalkulować.

Rozważnie, przysł., z rozwagą, rozstropnie, bacznie, rozumnie.

Rozważny, z rozwagą działający, ostrożny, baczny, oględny, rozumny, roztropny.

Rozważyćp. nied. Rozważać.

Rozwątlać, dok. Rozwątlić; osłabiać, rozluźniać.

Rozweselać, dok. Rozweselić; pobudzać do wesołości, rozradowywłać, rozbawiać, wprawiać w dobry humor; rozrywać; gaz r-ający = bezwodnik podazotowy, używany do znieczulania przy lekkich operacjach; r. ś., wpadać w wesołość, nabierać humoru.

Rozwiać, Rozwionąćp. nied. Rozwiewać.

Rozwiad, rozwiedzenie ś., rozpytanie ś., wywiad.

Rozwiadywać się, dok. Rozwiedzieć ś.; rozpytywać ś. o co, badać co dokładnie, pytając ś. wielu.

Rozwiązaćp. nied. Rozwiązywać.

Rozwiązalny, dający ś. rozwiązać.

Rozwiązanie, czynność rozwiązywania; w matem., niewiadoma wielkość a. działanie, odpowiadające na pytanie, zawarte w zadaniu, a pozostające w związku z podanemi w nim wiadomemi, odpowiedź; przen., wogóle odpowiedź na jakieś zagadnienie, rozstrzygnięcie: r. zagadki, rebusa, logogryfa, szarady i t. p.; r. trudności = znalezienie sposobu wyjścia z nich; r. wątpiiwości = wyjaśnienie; r. umowy = zgodzenie ś. na to, aby przestała obowiązywać; w muzyce: akord lub interwał czysty, wzięty po dysonansie; poród, połóg.

Rozwiązka, rozwiązanie, rozstrzygnięcie; klucz do zrozumienia.

Rozwiązłość, Rozwięzłość, rozpusta, nierząd, rozpasanie, wyuzdanie.

Rozwiązły, Rozwięzły, rozpustny, wyuzdany, nierządny, niemoralny, rozkiełznany, rozpasany.

Rozwiązywać, dok. Rozwiązać; coś związanego odwiązywać, rozpakowywać, rozsupływać węzeł; rozluźniać, uwalniać, rozpuszczać kogo, co, dawać folgę, popuszczać cugli komu, czemu; rozstrzygać zagadnienie, dawać trafną odpowiedź na zawarte w nim pytanie,