Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/590

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Roztlećp. nied. Roztlewać.

Roztlewać, dok. Roztleć; rozżarzać ś., tlejąc rozpalać ś.; zaogniać ś., ożywiać ś., stawać ś. ostrzejszym, gorętszym: spór ś. roztlewa

Roztlić, Rozetlić, rozżarzyć tak, iż zaczyna tleć, rozpalić.

Roztłaczać, dok. Roztłoczyć; rozgniatać, tłocząc rozbijać, miażdżyć, tratować, deptać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Roztłaczarka.png

Roztłaczarka, przyrząd do rozpychania rur w maszynach parowych (fig.).

Roztłómaczać, dok. Roztłómaczyć, wykładać wszechstronnie, wyjaśniać; r. ś., tłómaczyć ś. dokładnie.

Roztłucp. nied. Roztłukać, Roztłukiwać.

Roztłukać, Roztłukiwać, dok. Roztłuc; rozbijać, tłukąc rozdrabniać, rozkruszać, tłuc na drobne kawałki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Roztocz.png

Roztocz, roztoczenie, rozpływ, rozpłynięcie ś., rozlew, rzecz roztoczona, powierzchnia rozlana; powódź, wylew; gatunek pająka (2 fig).

Roztoczyćp. nied. Roztaczać.

Roztoczysty, szeroko roztoczony, rozlany, rozłożysty.

Roztok, roztopy wiosenne, rozlew wód.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Roztoka.png

Roztoka, potok górski; dolina, wyżłobiona przez potok (fig.).

Roztop, roztopienie ś., roztajanie, wiosenny rozlew wód; powódź; materjał, ułatwiający topienie, np. rudy a. kruszcu.

Roztoperczaćp. Rozczapierzać.

Roztopićp. nied. Roztapiać.

Roztopniały, ten, który stopniał, roztopił ś.; rozpuszczony.

Roztopnieć, topniejąc rozpuścić ś., roztajać, stopnieć.

Roztopny, możliwy do stopienia, topnisty, rozpuszczalny; rozkisły, grzązki, rozlany, topki.

Roztracać, dok. Roztrącić; marnować, marnotrawić, trwonić, przepuszczać, zatracać, zagładzać, wyniszczać.

Roztrajkotać, Rozklekotać, rozluźnić; rozpaplać.

Roztratować, rozdeptać, rozjechać, rozmiażdżyć, zgnieść pod nogami, pod kołami pojazdu itp.

Roztrąbićp. nied. Roztrębywać.

Roztrącać, dok. Roztrącić; trącając, uderzając rozbijać; walić, rozwalać, rozsadzać, druzgotać, gruchotać, w gruzy obracać; idąc, jadąc odtrącać, odsuwać na bok, przepychać ś. wśród tłumu; r. ś., trąciwszy ś., uderzywszy ś., rozbijać ś., druzgotać ś., rozwalać ś., gruchotać ś., w gruzy ś. obracać.

Roztrefiać, dok. Roztrefić; rozpuszczać włosy, warkocze, kwasty.

Roztrębywać, dok. Roztrąbić; rozgłaszać, rozpowszechniać, roznosić, szerzyć: r. wiadomość, pogłoskę, plotkę; r. ś., rozgłaszać ś., szerzyć ś.

Roztroczyć, rozwiązać, rozsznurować z troków; r. ś., rozebrać ś.

Roztroić (się), rozdzielić (ś.) na troje.

Roztropnie, przysł., rozumnie, rozważnie, rozsądnie, przezornie.

Roztropność, rozwaga, baczność, rozsądek, rozum praktyczny, przytomność umysłu, rozgarnięcie.

Roztropny, rozsądny, rozgarnięty, rozumny, przezorny, baczny, rozważny.

Roztruchanp. Rostruchan.

Roztrucharz, nm.p. Rostrucharz.

Roztrwaniać, dok. Roztrwonić; marnować, marnotrawić, przepuszczać lekkomyślnie.