Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/541

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Rozbłysk, blask, rozchodzący ś. we wszystkich kierunkach.

Rozbłyskać, Rozbłyskiwać, dok. Rozbłysnąć; r. ś., wydawać z siebie blask, rozpryskiwać ś. blaskiem.

Rozbłyskawicony, rozjaśniony błyskawicami.

Rozbłysły, Rozbłyśniony, ten, który rozbłysnął, rozświecony, rozpromieniony.

Rozbłysnąćp. nied. Rozbłyskać, Rozbłyskiwać.

Rozbogacać się, dok. Rozbogacić ś.; wzbogacać ś. niezmiernie, stawać ś. bogatszym.

Rozbogacieć, zbogacić ś.

Rozbojny, dotyczący rozboju, rozbójniczy.

Rozbolały, czujący wszędzie ból, odczuwający głęboko żal, smutek, nieszczęście, stratę.

Rozboleć, nied. Rozbolewać; zacząć dotkliwie boleć; r. ś., doznać wielkiego bólu, zmartwić bardzo.

Rozbość, rozbić nogami, wogóle: rozrzucić, spustoszyć, zniszczyć; rozbałamucić, rozdąć; czynić zuchwałym, rozzuchwalać.

Rozbód, rozbodzenie, uderzanie rogami w różne strony.

Rozbój, rozbicie, rozbijanie, grabież, rabunek, łupiestwo, napad zbójecki: r. morski = piraterja, korsarstwo; to r. na równej drodze: jawny, bezczelny wyzysk.

Rozbójka, owad dwuskrzydly, krótkorogi, łowikowaty.

Rozbójnickip. Rozbójniczy.

Rozbójnictwo, rzemiosło rozbójnika, zbójectwo, bandytyzm.

Rozbójniczka, kobieta, trudniąca ś. rozbojem, żona rozbójnika.

Rozbójniczy, odnoszący ś. do rozbójnika, zbójecki, korsarski.

Rozbójnik, człowiek trudniący rozbojem, zbójca, zbir, bandyta, opryszek; r. morski = korsarz, pirata.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Rozbrajacz.png

Rozbrajacz, ten, co rozbraja; przyrząd do wyładowywania butelki lejdejskiej (fig.).

Rozbrajać, dok. Rozbroić; odbierać broń, czynić bezbronnym; r. wojsko rozpuszczać; łagodzić czyjś gniew, nienawiść dobrocią, pokorą, łagodnością itp.; r. ś., zdejmować z siebie zbroję; składać broń; łagodzić ś., uśmierzać ś. w gniewie, zawziętości itp.

Rozbraniać, dok. Rozbronić; rozdzielać walczących, rozłączać bijących ś.

Rozbrat, rozbratanie ś., rozstanie ś. z kim a. czym, rozłąka, pożegnanie, zerwanie z kim, z czym: wziąć r., uczynić r. z czym = pożegnać ś. z czym, porzucić co.

Rozbratać, rozbrat czynić między kim a kim, poróżnić, rozłączyć kogo; r. ś. z kim, z czym, rozbrat uczynić, zerwać, rozstać ś. z kim, z czym, porzucić kogo, co.

Rozbratel, nm., kotlet wołowy bity, smażony z cebulą.

Rozbroićp. nied. Rozbrajać.

Rozbronićp. nied. Rozbraniać.

Rozbrykać się, rozbiegać ś., ponieść (o koniach); rozswawolić ś., rozhukać ś., rozpuścić ś., rozdokazywać ś. (o ludziach).

Rozbrykany, który ś. rozbrykał, poniósł gwałtownie.

Rozbryzgaćp. Rozbryzgiwać.

Rozbryzgiwacz, pulweryzator, rozpylacz, refreszyser.

Rozbryzgiwać, Rozbryzgać, dok. Rozbryznąć; bryzgając rozchlapywać, rozpylać płyn kropelkami, rozpryskiwać; r. ś., rozlatywać ś. drobnemi kropelkami, rozpryskiwać ś., rozpylać ś. (o płynie): przen., rozpraszać ś., rozchodzić ś.; rozpraszając ś. niknąć.

Rozbryzgliwy, dający ś. bez trudu rozbryznąć.