Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/527

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


rzeń z dziejów Kościoła i państwa, układane przez duchownych w wiekach średnich, annale, annały; pismo perjodyczne, ukazujące ś. raz na rok.

Rocznikarski, dotyczący rocznikarza a. rocznikarstwa.

Rocznikarstwo, spisywanie roczników, praca rocznikarza; dział roczników w literaturze pewnego narodu a. pewnej epoki.

Rocznikarz, autor rocznika, spisujący rocznik, annalista.

Rocznorogi, mający rogi roczne, t. j. co rok opadające i odrastające.

Roczny, odnoszący ś. do całego roku; zdarzający ś. corocznie, przypadający raz na rok, doroczny; trwający cały rok, całoroczny: kurs r.; żyjący, trwający rok: roślina r-a.

Roczyć, wydawać wyrok, dekret, orzekać, stanowić.

Rod, łć., metal, pierwiastek chemiczny, znajdujący ś. w rudach platynowych.

Rodacki, w wyr.: po r-ku mówić = przekręcając umyślnie wyrazy.

Rodactwo, stosunek wzajemny między rodakami, ziomkami.

Rodaczka, forma ż. od Rodak.

Rodak, człowiek, pochodzący z kraju w którym ś. urodził, należący do tegoż narodu; ziomek, współziemianin, współobywatel.

Rodał, zwój pergaminowy, zawierający pięcioksiąg Mojżesza, napisany po hebrajsku.

Rodanek, w chem., siarkocyjanek.

Rodel, nm., saneczki dla alpinistów do zsuwania ś. ze śnieżnych wyniosłości.

Rodela, Rondela, fr., tarcza drewniana, skórą powleczona.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Rodnia.png

Rodnia, organ, w którym powstaje komórka jajowa u roślin bezkwiatowych (fig.).

Rodnik, pochodzenie, rodowód, genealogja, papiery rodzinne.

Rodniowce, rośliny bezkwiatowe, wytwarzające zarodniki w rodniach.

Rodność, stosunek liczby nowonarodzonych do liczby ludności w tym samym okresie czasu.

Rodny, odnoszący ś. do rodzenia, rodzajny: części r-e = narządy płciowe męskie i żeńskie; wrodzony, przyrodzony, z urodzenia pochodzący: znak r.; płodny, plenny, żyzny, urodzajny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Rododendron.png

Rododendron, gr., roślina egzotyczna z rodziny wrzosowa tych, różanecznik (f.).

Rodografja, gr., opisanie róż.

Rodomontada, łć., samochwalstwo, blaga, junakierja.

Rodopis, Rodopisarz, historyk czyjego rodu, gienealogista.

Rodopisarski, dotyczący opisu rodu a. rodów; gienealogiczny.

Rodopisarstwo, praca rodopisarza; dział gienealogji w literaturze.

Rodowity, pochodzący z jakiegoś roiu a. narodu po ojcu, po matce; czystej krwi; rdzenny, prawowity, istotny, prawdziwy, typowy: r. Polak, Francuz; wrodzony, język r. = ojczysty; przen., przyrodzony, właściwy, naturalny, typowy, charakterystyczny dla kogo.

Rodowo, przysł., pod względem rodu.

Rodowodowy, dotyczący pochodzenia, rodowodu; gienealogiczny.

Rodowód, wyprowadzenie kolejne pochodzenia z rodu i członków tegoż rodu — p. Gienealogja.

Rodowy, odnoszący ś. do rodu, rodzinny, familijny; dotyczący miejsca urodzenia; rzecz., członek rodu, familjant.