Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/489

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Rafla, nm., sieć rybacka w kształcie walca z obu końców otwarta; rodzaj grzebienia do obrywania główek lnu, dzierzglica.

Rafować, nm., przesiewać przez rafę, czyli arfę.

Rafreszyser, fr., przyrządzik do rozpylania płynu, rozpylacz.

Raiciel, ten, co rai, stręczyciel.

Raić, radzić, obradować, dyskutować; stręczyć, nastręczać, swatać.

Raiffeisena spółki, rozpowszechnione w Niemczech spółki urządzające kasy pożyczkowo-wkładowe, kasy oszczędnościowe groszowe, wspólne zakupy produktów, sprzedaż wyrobów stowarzyszonych (od nazwiska założyciela Raiffeisena 1818 — 1888).

Raik, zdr. od Raj.

Raj, ogród rozkoszy, w którym Bóg osadził Adama i Ewę; r. a. r. ziemski = miejsce niezmiernie przyjemne, rozkoszne, wesołe; miejsce pobytu dusz sprawiedliwych po śmierci, niebo, królestwo niebieskie; ptasi r. = miejsce gęsto zadrzewione, gdzie chętnie przebywają ptaki; jest mi, jak w r-u = rozkosznie, przyjemnie, wygodnie; radaby dusza do r-u, ale grzechy nie puszczają = człowiek chciałby coś posiąść, ale nie ma możności, nie jest godzien.

Raja, Rajasy, arab., niemahometańscy poddani w Turcji.

Rajbor, nm., świder.

Rajbować, nm., szorować, trzeć; tynkować.

Rajca, członek rady miejskiej, radca.

Rajcować, gadać dużo i rezolutnie, rezonować; rozmawiać z ożywieniem, rozprawiać.

Rajek, starosta weselny, swat.

Rajfur, nm., stręczyciel nierządu.

Rajfurować, nm., stręczyć (o nierządzie).

Rajgras, nm., rodzaj trawy, służącej do tworzenia trawników ogrodowych i obsiewania łąk, dającej wyborną paszę zieloną i suchą (fig.).

Rajówka, roślina z rodziny imbierowatych.

Rajsbret, nm., deska, na której przytwierdza ś. papier do rysowania

Rajscajg, nm., zbiór narzędzi do wykonywania rysunków, umieszczony w puzderku z odpowiedniemi wgłębieniami; samo to puzderko.

Rajsfeder, nm., obsadka do kredki rysunkowej.

Rajski, odnoszący ś. do raju, taki jak w raju; miły, rozkoszny, zachwycający, uroczy; r-e drzewko = choinka na Boże Narodzenie; r-e drzewo = roślina z rodziny ślepodrzewu; r-e jabłko = gatunek jabłka; ptak rp. Ptak.

Rajszula, nm.p. Rajtszula.

Rajszyna, nm., cienka giętka linka z poprzeczką przy rajzbrecie.

Rajtar, nm., żołnierz ciężkiej kawalerji, odziany w kirys.

Rajtarja, nm., ciężka kawalerja.

Rajtarka, nm., kurtka rajtarska.

Rajtarstwo, nm., grabież, łupiestwo — p. Rajtarja.

Rajtfrak, Rejtfrak, nm., frak do jazdy konnej.

Rajtrok, nm., długi surdut, z tyłu rozcięty, do jazdy konnej.

Rajtszula, nm., ujeżdżalnia, maneż; wielka, niezgrabna izba.

Rajtuzy, nm., szerokie spodnie do jazdy konnej, hajdawery.

Rajza, nm., wędrówka czeladzi rzemieślniczej.