Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/462

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Przytwierdzająco, przysł., w sposób przytwierdzający, potakująco.

 Przytwierdzić — p. nied. Przytwierdzać.

 Przytyczek, lekki przytyk.

 Przytyk, przymówka, przycinek, docinek, dogryzek.

 Przytykać, dok. Przytkać, Przytknąć; zatykać co czym zlekka, tymczasowo, z pośpiechem; p. dok. Przytkać; tkać więcej, dodając do już utkanego.

 Przytykać, dok. Przytknąć; przykładać co do czego, żeby dotknęło, przymykać, przybliżać; dotykać, dostawać do czego, graniczyć z czym; robić przytyki, przymawiać.

 Przytykliwy, uszczypliwy, kolący, dogryzający.

 Przytym, przysł., prócz tego, nadto, co więcej.

 Przyuczać, dok. Przyuczyć; licząc, wprawiać, wdrażać, przyzwyczajać, wkładać; p. ś., przywykać, przyzwyczajać ś., ucząc ś., wdrażać ś. do czego.

 Przyustny, umieszczony przy ustach.

 Przyusznica, gruczoł ślinny przyuszny.

 Przyuzdać, przyciągnąć uzdy, ściągnąć uzdą, przykiełznać; przen., powściągnąć, poskromić, ukrócić.

 Przywabiać, dok. Przywabić; wabić, nęcić, mamić, przyłudzać, przynęcać, przyciągać do siebie, przyzywać, wabiąc sprowadzać.

 Przywalać, dok. Przywalić; waląc na co, przygniatać, przytłaczać, przyciskać; przen., gnębić, uciskać, ciemiężyć; nieco zwalać, przybrudzać.

 Przywalny, umieszczony przy wale.

 Przywałek, parapet forteczny, przedpiersień.

 Przywałęsać się, wałęsając ś. przybyć; przybłąkać ś.

 Przywara, to, co przywrzało do garnka, przyskrobek, przysucha; przen., wada, strona ujemna, zła skłonność, zły nałóg.

 Przywarły — p. Przywrzały.

 Przywarować, o zającu: położyć ś. w bróździe bez wygrzebania kotliny; o psie: warując, t. j. pełznąc na brzuchu, przyczołgać ś.; o człowieku: przyczaić ś., przycupnąć, udać pokorę.

 Przywarzać, dok. Przy warzyć; nieco uwarzać, gotować co niezupełnie, podgotowywać; łączyć dwa kawałki żelaza rozpalonemi końcami, szwejsować, spawać.

 Przywdziać — p. nied. Przywdziewać.

 Przywdziewać, dok. Przywdziać; kłaść co na siebie, ubierać ś. w co; nakładać na siebie, przybierać ś.

 Przywdzięczać, dok. Przywdzięczyć; dodawać wdzięku, przyozdabiać, upiększać, nadawać miłą powierzchowność; p. ś., przyozdabiać ś., nabierać wdzięku.

 Przywędrować, przybyć wędrując, przyjść, przyjechać.

 Przywędzić, bardziej jeszcze u, wędzić, trochę uwędzić.

 Przywiać, Przywionąć — p. nied. Przywiewać.

 Przywiązać — p. nied. Przywiązywać.

 Przywiązanie, czynność przywiązywania; sympatja, życzliwość, serdeczność, głębsze uczucie względem kogo; upodobanie, zamiłowanie do czego, zżycie ś. z kim, przyzwyczajenie serdeczne; umiłowanie, miłość, wierność.

 Przywiązany, ten, którego przywiązano; mający przywiązanie, zamiłowany, oddany, wierny.

 Przywiązka, coś przywiązanego, przyczepionego.

 Przywiązywać, dok. Przywiązać; przymocowywać, łączyć sznurem, liną, szpagatem, nitką, krępować, umocowywać; przen., p. co do czego, łączyć co z czym myślowo,