Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/442

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Przynależytyp. Przynależny.

Przynawracać, wracać to, co było zaniechane.

Przynercze, nadnercze, tkanki, otaczające nerkę.

Przynereczny, Przynerkowy, umieszczony przy nerkach.

Przynęcać, dok. Przynęcić; wabić, nęcić, mamić, przyłudzać.

Przynękać, nieco znękać, zmęczyć, zgnębić.

Przynęta, to, czym ś. kogo a. co zwabia, wab, wabik; przen., powab, urok, czar, ponęta.

Przynętne (-ego), to, co ś. kładzie w sidłach, w pułapkach, przyczepia do wędek dla przynęcenia zwierzyny, wabik.

Przynętny, nęcący, ponętny, powabny, uroczy.

Przynieśćp. nied. Przynosić.

Przyniewalać, dok. Przyniewolić; zmuszać, przymuszać kogo do zrobienia czego wbrew jego woli, gwałcić czyjąś wolę.

Przyniewolny, niedobrowolny.

Przyniszczeć, trochę ś. zniszczyć, zbiednieć.

Przyniszczyć, trochę zniszczyć.

Przynitować, przymocować, przybić, przytwierdzić nitami.

Przynosić, dok. Przynieść; nieść co dokąd, niosąc co. przybywać na pewne miejsce, przychodzić z czym, zanosić; przywozić, niosąc co przynosić, dostarczać; przyprowadzać, przyganiać, przypędzać: co cię tu przyniosło? = skąd ś. tu wziąłeś; przen., dawać, dostarczać, powodować, pociągać za sobą, sprowadzać co: p. komu chlubę, hańbę, ulgę, osłodę, pociechę, smutek, pożytek, chwałę, ujmę, zaszczyt, szkodę, stratę, zysk, dochód, procent; zgryzotę, zmartwienie i t. d.; p. komu jaką wiadomość = zwiastować; p. w ofierze = składać w ofierze, ofiarowywać, poświęcać; p. co mężowi w posagu = dawać; wiele ten majątek p-i? = ile daje dochodu?; p. sobie jakie imię = urodzić ś. w dzień jakiego świętego; zobaczymy, co nam dzień jutrzejszy przyniesie = jakie nam da zmiany; mówi, co mu ślina do ust przyniesie = co mu na myśl przyjdzie.

Przynozdrzowy, umieszczony w blizkości nozdrzy.

Przynucać, przyśpiewywać, wtórować śpiewem.

Przynuka, przymus, konieczność, przymuszenie, zniewolenie, zachęta do pośpiechu; gorliwe zapraszanie gości do jedzenia i picia.

Przyobecny, obecny przy czym.

Przyobiecywać, dok. Przyobiecać; przyrzekać, obiecywać.

Przyoblecp. nied. Przyoblekać.

Przyobleczenie (się), dokonana czynność przyoblekania (ś.); odzież, ubranie, suknia.

Przyoblekać, dok. Przyoblec; kłaść co na kogo dla okrycia go, przyodziewać kogo w co, przybierać; p. a. p. ś., przybierać ś., przywdziewać co na siebie; przen., p. ś. w cierpliwość, w hart, w męstwo, w odwagę = uzbrajać ś.; p. ś. w sławę = okrywać ś. sławą.

Przyobłóczyćp. nied. Przyoblekać.

Przyobuwać, dok. Przyobuć; wkładać komu obuwie, opatrywać w obuwie; przen., zaopatrywać, wyposażać; p. a. p. ś., wdziewać sobie obuwie.

Przyobuty, który wdział obuwie.

Przyodbytniczy, umieszczony w blizkości odbytnicy.

Przyodziaćp. nied. Przyodziewać.

Przyodziewać, dok. Przyodziać; wkładać na kogo odzienie dla okrycia go, przyoblekać, ubierać kogo; dawać komu stale na ubranie, sprawiać mu ubranie; przykrywać, okrywać, nakrywać kogo, co czym; p. ś., kłaść na siebie