Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/422

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

nieba p-ić = pragnąłbym cię uszczęśliwić; p. ś., nachylać ś., naginać i ś. w pewną stronę a. ku ziemi; przen., skłaniać ś., stosować ś. do czego, iść za czym, godzić ś. na coś, zwłaszcza, gdy czynimy coś z łaski, z dobrej woli, a nie z powinności; p. ś. do czyjejś prośby, do czyjego zdania, życzenia, rady, wniosku i t. p.

 Przychylić — p. nied. Przychylać.

 Przychylnie, przysł., życzliwie, łaskawie.

 Przychylność, przyjazne usposobienie, skłonność, życzliwość, dobrotliwość, dobra chęć, łaska, łaskawość, wzgląd, uprzejme, łaskawe traktowanie kogo a. czego.

 Przychylny, skłonny, dobrze usposobiony, przyjazny, dobrotliwy, chętny, życzliwy, łaskawy; taki, jakiego sobie ktoś życzy, pożądany, korzystny, dodatni; zgadzający ś., przyzwalający, pochwalający: p. sąd, p-a opinja, p-a odpowiedź.

 Przychytry, nieco chytry, zbyt chytry.

 Przyciasny, trochę ciasny; zaciasny.

 Przyciąć — p. nied. Przycinać.

 Przyciągacz, człowiek, który przyciąga; przyrząd do przyciągania czego.

 Przyciągać, dok. Przyciągnąć; ciągnąc zbliżać do czego, przywlekać, dociągać; przen., zwabiać, przynęcać, ujmować, zniewalać, skłaniać, pociągać ku sobie; przybywać, nadchodzić, nadciągać w pewne miejsce; ściągać, ściskać mocniej: p. pasa, popręgu; p. ś., przyciągać ś. wzajemnie.

 Przyciągająco, przysł., w sposób przyciągający, ujmująco.

 Przyciągający, skłaniający ku sobie, miły, sympatyczny, powabny, ponętny.

 Przyciąganie, dążność ciał do wzajemnego zbliżania ś., jako objaw energji ciążenia powszechnego, magnetyzmu, elektryczności, spójności międzycząsteczkowej, powinowactwa chemicznego i t. p.

 Przyciągarka, narzędzie a. przyrząd do. przyciągania przedmiotów oddalonych, liną, łańcuchem i t. p.

 Przyciągnąć — p. nied. Przyciągać.

 Przycichać, dok. Przycichnąć; uciszać ś., milknąć.

 Przycichły, który przycichł, zamilkł.

 Przycichnąć — p. nied. Przycichać.

 Przyciec — p. nied. Przyciekać.

 Przyciekać, dok. Przyciec; przypływać.

 Przyciemka, zasłonka, daszek na lampę, umbrelka, abażur.

 Przyciemniać, dok. Przyciemnić; czynić ciemnym, ciemniejszym nieco, zaciemniać nieco, przyćmiewać; malować nieco ciemną, czarną barwą: p. obraz, rysunek, p. wąsy; p. lampę = przykręcać, żeby ś. ciemniej paliła; p. ś., stawać ś. nieco ciemniejszym, zaciemniać ś., przyćmiewać ś.

 Przyciemny, nieco za ciemny.

 Przycieniać, dok. Przycienić; nieco zacieniać, zaćmiewać, przyćmiewać, przyciemniać; zasłaniać, dawać mocniejsze cienie na rysunku, na obrazie.

 Przycieniować, dodać cieniów, przycienić (obraz, rysunek).

 Przycienki, trochę, zbyt cienki.

 Przycień — p. Półcień.

 Przycieńczyć, cieńszym trochę uczynić.

 Przycier, naczynie browarne do wyrabiania zacieru, kadź na zacier; pierwsze zarobienie z wodą mąki, przeznaczonej na zacier wódki a. piwa.

 Przycierać, dok. Przytrzeć; zmniejszać co za pomocą tarcia, piłowania; przen., szybko i gwałtow-