Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/30

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Papież.png

Papież, gr., głowa Kościoła katolickiego, biskup rzymski, inaczej: Ojciec Święty (f.).

Papieżniczy, Papistowski, gr., oddany papieżowi, pokładający nieograniczoną wiarę w papieżu; ultramontalny, klerykalny.

Papieżnikp. Papista.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Papilot.png

Papilot, fr., zwitek papieru, na który nawija ś. włosy, aby ś. kręciły po odwinięciu (fig.); skrawki papieru fryzowane, skręcone.

Papinek, papka, pokarm dla dzieci: mąka, rozgotowana w mleku a. w wodzie; pieszczoszek, gagatek, delikacik.

Papinka, łakoć, delikatny kąsek, frykas, przysmaczek.

Papinkarz, smakosz, łasuch.

Papinkowaty, delikatny, rozpieszczony, zniewieściały.

Papirusp. Papyrus.

Papista, gr., katolik, gorliwy zwolennik władzy papieskiej, ultramontanin, klerykał.

Papistka, gr., zwolenniczka papizmu, kobieta przekonań klerykalnych, gorliwa katoliczka.

Papizm, gr., zasada władzy Papieża, uznawanie jej, wiara w posłannictwo i stanowisko Papieża; klerykalizm.

Papka, pokarm dla małych dzieci, przyrządzany z mąki i wody a. z bułki i wody; miazga, gęsta breja.

Papla, gaduła, pleciuch, nie umiejący utrzymać nic w tajemnicy, plotkarz.

Paplać, gadać, jak małe dziecko, gaworzyć bez sensu, niezrozumiale; dużo mówić, pleść, bzdurzyć, ględzić; rozpowiadać wszędzie rzeczy, które należało utrzymać w tajemnicy.

Paplanina, gadanina, bzdurstwa, plecenie trzy po trzy, duby smalone; plotkowanie, plotkarstwo.

Paprać się, ryć, kopać ś. w ziemi, grzebać, babrać, gmerać, chlapać ś.; walać ś., brudzić ś., robić źle, byle jak, niestarannie, fuszerować.

Paprała, ten co ś. paprze, paskudziarz, gwazdacz.

Paproch, okruszyna, pył, drobny śmieć, drobna cząstka czego; w lm., p-y, wnętrzności z zabitego zwierzęcia, patrochy.

Paprocica, roślina z gromady paprotników, z rzędu paproci.

Paprocina, miejsce, paprocią porosłe; łodyga paproci.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Paproć.png

Paproć, roślina z gromady paprotników, z rzędu paproci (fig.).

Paproszyćp. Patroszyć.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Paprotka.png

Paprotka, rodzaj paproci (fig.).

Paprotnik, gatunek paproci, podkolan, podpruszka.

Papryka, węg., ususzony i na proszek starty pieprz turecki, czerwonej barwy, palącego smaku.

Papu, wyrażenie dziecinne: jedzenie; daj p-u! = daj jeść!

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Papuć.png

Papuć, tur., półtrzewik, kierpć, meszt, lekki pantofel (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Papuga.png

Papuga, arab., ptak amerykański i australijski, z rzędu łażących, o pięknym, barwistym upierzeniu, naśladujący mowę ludzką (f.);