Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/253

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Pospalać, spalić wiele czego, popalić.

Pospekulować, popróbować spekulacji.

Pospędzać, wielu a. wiele spędzić, zgromadzić.

Pospierać, poprać a. wyprać wiele rzeczy, sprać; p. ś., posprzeczać ś. przez czas jakiś; zeprzeć ś. jedno o drugie.

Pospijać, poupijać, powypijać; p. ś., spić ś., upić ś. (o wielu).

Pospinać, spiąć wiele rzeczy, połączyć spinając, pospajać; p. ś., spiąć ś. jeden po drugim, powspinać ś. na co.

Posplatać, spleść wiele rzeczy, pooplatać.

Pospłacać, zapłacić wszystkich, zapłacić wszystko, co się było dłużnym.

Pospłaszczać, spłaszczyć wiele rzeczy; p. ś., spłaszczyć ś.

Pospływać, spłynąć jedno po drugim a. w jedno miejsce.

Pospolicie, przysł., zwykłym sposobem, zwyczajnie, zwykle, zazwyczaj, najczęściej, powszechnie, ogólnie.

Pospolicieć, stawać ś. pospolitym, tracić urok, powszednieć, ordynarnieć.

Pospolitak, człowiek z pospólstwa, plebejusz, prostak bez wychowania; żołnierz z pospolitego ruszenia.

Pospolitość, rzecz zwyczajna, powszedniość, gminność; spólność; społeczność, towarzystwo, zgromadzenie, gmina, rzeczpospolita, państwo.

Pospolitować, czynić powszednim, pospolitym, pozbawiać uroku; p. kogo z czym = oswajać; lekceważyć, postponować; p. ś., poufale przestawać, obcować, wdawać ś. z byle kim, poufalić się z ludźmi niegodnymi, niższymi od siebie pod każdym względem.

Pospolity, zwyczajny, zwykły, powszedni, przeciętny, ogólny, powszechny, dotyczący wielu, odnoszący ś. do wszystkich; prosty, niewykwintny, banalny, tuzinkowy, gminny, ordynarny, płaski: dowcip p.; dostępny dla publiczności, dla wszystkich przeznaczony; państwowy, rządowy, narodowy, krajowy; potoczny, utarty; często ś. spotykający, nierzadki, powszechny (częste w nazwach gatunków zwierząt i roślin: jesiotr p., jaszczurka p-a, brzoza p-a, dynia p-a i t. d.); rzecz p-a = państwo, rząd, respublika; p-e ruszenie = wezwanie do obrony wszystkich zdatnych do służby wojskowej; w dawnej Polsce powołanie całej szlachty pod broń dla obrony ojczyzny, zastępy szlachty, powołanej dla obrony kraju; lud p. = lud wiejski, chłopi, plebs, pospólstwo; w gram., imię p-e = służące do nazywania wszystkich osób a. przedmiotów podobnych, należących do jednego gatunku.

Pospołu, Pospołem, przysł., społem, wspólnie, łącznie, wespół, razem; narówni.

Posponowaćp. Postponować.

Pospornica, roślina z rodziny pospornicowatych, szakłaczek.

Pospornicowate, rodzina roślin dwuliściennych.

Posporny, spory.

Posporządzać, sporządzić, przygotować, powykończać.

Posporzyć się, poszczęścić ś.; posprzeczać się.

Pospólnica, choroba nagminna, zaraza, epidemja.

Pospólnie, wspólnie, razem.

Pospólność, wspólność, własność mienia wspólna.

Pospólny, wspólny, należący do wielu, powszechny; nagminny, epidemiczny — p. Pospolity.

Pospólstwo, społeczność, społeczeństwo; gromada, zgromadze-