Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/248

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Posągowo, przysł., w sposób podobny do posągu; pięknie, wspaniale, olbrzymio.

Posągowy, odnoszący ś. do posągu; przen., do posągu podobny, wyniosły, majestatyczny, wspaniały, olbrzymi.

Posążek, mały posąg, statuetka.

Poschły, Poschnięty, wyschły, wyschnięty.

Poschnąć, uschnąć, wyschnąć.

Poschodzić się, zejść ś. (o wielu), zejść ś. razem.

Poschylać, ponachylać, schylić; p. ś., schylić ś., nachylić ś.

Posegregować, porozdzielać na gatunki, rozgatunkować, poklasyfikować, uporządkować.

Posejdon, gr., grecki bóg morza; u Rzymian: Neptun (fig.).

Posejmowy, przypadający po sejmie.

Poselski, odnoszący ś. do posła, stanowiący własność posła; izba p-a = izba posłów, posłowie.

Poselstwo, godność, urząd, obowiązek posła, ambasadora; czynność, posłannictwo; zadanie, misja posła, posłowanie, mandat poselski; osoby, należące do ambasady, jej urzędnicy; osoby, stanowiące świtę, orszak posła albo posłów; dom i biuro ambasadora.

Poseł, ten, który został posłany w jakiejkolwiek sprawie; pełnomocnik, reprezentant czyj, posłaniec, posłannik; goniec umyślny wysłaniec; parlamentarz, herold; zwiastun, apostoł, misjonarz, głosiciel; przedstawiciel jakiegoś państwa przy dworze zagranicznym, ambasador; p. ziemski = przedstawiciel okręgu, województwa, ziemi, gubernji, miasta na sejmie, w parlamencie; deputowany; przez p-y wilk nie tyje = najlepiej załatwić coś osobiście, nie za pośrednictwem czyimś.

Poseminaryjski, należący niegdyś do seminarjum.

Posenny, następujący po śnie.

Posesja, łć., posiadłość, własność, majątek nieruchomy; dzierżawa; dom z gruntem i plac.

Posesjonat, łć., posiadacz własności gruntowej; obywatel.

Posesjonatka, łć., forma ż. od Posesjonat.

Posesjonowany, łć., posiadający posesję; osiadły na swojej posesji.

Posesor, łć., właściciel, posiadacz; dzierżawca.

Posesorjum, łć., skarga o posiadanie tymczasowe, nie przesądzające o prawie własności.

Posesorka, łć., for. ż. od Posesor.

Posesoryjny, łć., dotyczący posiadania własności.

Posesyjka, łć., mała posesja.

Posępić, uczynić posępnym, zachmurzyć, zasmucić, zamroczyć; p. ś., posępnym ś. stać, zachmurzyć ś., nachmurzyć ś., posmutnieć.

Posępnieć, stawać ś. posępnym.

Posępny, pochmurny, ponury, złowrogi, groźny; smutny, smętny, osowiały, zasępiony, nachmurzony.

Posiać, posypać nasienie na ziemię, zasiać, rozsiać tu i ówdzie, potrząść, rozsypać, usypać, usłać; przen., dać grunt pod co w oczekiwaniu plonu; rozpowszechnić.

Posiadacz, ten, który coś posiada; właściciel, posesor.

Posiadać, mieć co we własności, w posiadaniu, rozporządzeniu; trzymać w swych ręku; władać czym, być panem czego; p. czyje zaufanie, miłość = cieszyć ś. zaufaniem, miłością; nie p. ś. z gniewu, z radości = nie móc zapanować nad swym gniewem, radością; p. wyższe wykształcenie = ukończyć uniwersytet; p. język niemiecki, francuski = umieć mówić niemi; usiąść jeden po drugim.