obie; p. czyjąś miłość własną, dumę = mile pogłaskać, podniecić.
Połeć, kawał, płat: p. słoniny; p. mięsa = szrot, pas; tłusty p. smarować = dawać co bogatemu, nie potrzebującemu; leżeć p-iem, na p. = rozciągnąwszy ś. plackiem, jak długi.
Połgać, pokłamać, pozmyślać, kłamstw nagadać.
Połknąć — p. nied. Połykać; łyknąć, zjeść, wypić; p. kulę = zastrzelić ś.; p. pigułkę = otruć ś.; p. śmierć = umrzeć; chodzi jakby kij p-nął = prosto, trzymając ś. nieruchomo, sztywno.
Połobuzować się, polampartować ś., pobirbantować ś., pohultaić się.
Połogi, Położysty, pochyły, spadzisty, niestromy; rozłożysty, rozpościerający ś. szeroko.
Połogowy, Położny, przym. od Połóg.
Połom, wyłom w górach.
Połomotać, postukać silnie, łomotać z przerwami.
Połonicznik, roślina z rodziny zapartnicowatych.
Połonina, łąka, pastwisko w górach, hala.
Połoniński, tyczący ś. połonin, właściwy połoninom.
Połotrować, wielu uczynić łotrami; p. ś., zejść na łotrów, prowadzić przez jakiś czas życie łotrowskie.
Połowa, jedna z dwu równych części całości: dzielić na p-ę, do p-y, na pół, na wpół = na dwie równe części, przepoławiać; w p-ie, na wpół, na pół = połowicznie; środek: p. zimy, p. miesiąca, roku; ustać w p-ie drogi.
Połowica — p. Połowa; żart., żona, małżonka.
Połowicznie, przysł. od Połowiczny; w połowie.
Połowiczność, rzecz, od Połowicznie.
Połowiczny, do połowy ś. odnoszący, niecałkowity; nieradykalny, stanowczy, pośredni.
Połowić, strawić jakiś czas na łowieniu, połapać, wyłapać, powyławiać; p. ś., dać ś. połapać, powpadać w sieci, w pułapkę; dzielić na połowy.
Połownik, Półławnik, Półkmieć, Półrolnik, chłop, połowę tego mający, co kmieć zwyczajny; kmieć, posiadający pół włóki gruntu.
Połowny, dający dobry połów; chciwy zdobyczy; łatwo dający ś. złowić, złapać.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Po%C5%82oz.png/110px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Po%C5%82oz.png)
Połoz, gatunek węża niejadowitego (f.).
Połozowąz, pyton, wielki wąż, pokrewny rodzajowi boa.
Położenie, sposób, w jaki coś leży a. zostało położone, stosunek pewnej rzeczy względem innych, obok leżących; miejsce, na którym ś. coś znajduje; pozycja: p. miasta, wsi; p. lesiste, wyżynne, nizinne, piękne, malownicze; skład, zbieg okoliczności, warunki, sytuacja: przykre, trudne, krytyczne p.; p. bez wyjścia = ciężkie warunki, niemożność zaradzenia; wejść w czyjeś p. = postawić ś. w czyim p-i u = zrozumieć, odczuć i trudne warunki, w jakich ś. znajduje.
Położnica, kobieta w połogu, t. j. po urodzeniu dziecka.
Położnictwo, sztuka niesienia pomocy kobietom rodzącym, akuszerja.
Położniczy, odnoszący ś. do położnicy, stosowany do położnic, przeznaczony dla położnic; sztuka p-a = akuszerja; narzędzia p-e = używane przy porodzie; instytut p. = szpital, przytułek dla położnic.
Położyć, nied. Pokładać; dokonać kładzenia kogo a. czego, umieścić, kłaść, ułożyć w kierunku poziomym; złożyć, postawić;