Pogoić, Pogoić (ś.), zagoić (ś.) jedno po drugim.
Pogolić, ogolić wiele osób, zgolić; p. ś., ogolić ś. (o wielu).
Pogonić, Pognać — p. nied. Poganiać.
Pogonka, naganka.
Pogonny, w pogoń wysłany.
Pogoń, gonienie za kim, ściganie kogo, pościg; ludzie posłani za kim dla ścigania, doganiania; herb W. Ks. Litewskiego, przen., Litwa; pójść lub puścić ś. w p. za kim = pomknąć za nim, aby go dogonić; ledwo uszedł p-i = o mało co go nie dognano, nie schwytano.
Pogończy — p. Pogonny.
Pogończyk, dawna litewska moneta z herbem Pogonią.
Pogorączkować, mieć jakiś czas gorączkę, mieć trochę gorączki; zniecierpliwić, poirytować wielu kolejno; p. ś., być w rozdrażnieniu, w niecierpliwym oczekiwaniu.
Pogorsować się, (o wielu osobach) wygorsować ś., wydekoltować się.
Pogorszać — p. Pogarszać.
Pogorszenie, zrobienie ś. gorzej w stanie zdrowia, zrobienie czego gorzej; zgorszenie, demoralizacja.
Pogorszyciel, który co przywodzi do gorszego stanu; zgorszyciel.
Pogorszyć — p. nied. Pogarszać.
Pogorzały — p. Pogorzelec.
Pogorzeć, spalić ś., spłonąć, stać ś. pastwą pożaru, zginąć w pożarze; ucierpieć od pożaru; stracić swe mienie z przyczyny pożaru; poczadzieć, zagorzeć.
Pogorzel, Pogorzelisko, pożoga, pożar; zniszczenie ogniem; szczątki spalonej budowli, zgliszcza, miejsce po pożarze.
Pogorzelec, człowiek, który ucierpiał wskutek pożaru, stracił mionie w ogniu.
Pogorzelisko — p. Pogorzel.
Pogospodarzyć, Pogospodarować, przez jakiś czas zająć ś. gospodarowaniem.
Pogościć, przebyć, zabawić gdzie w charakterze gościa; pobyć w gościnie przez jakiś czas; p. ś., uraczyć ś. cokolwiek w gościnie, bawiąc gdzie w charakterze gościa.
Pogotować, przygotować wiele rzeczy kolejno; ugotować wiele potraw, trochę ugotować.
Pogotowie, stan gotowości, przygotowanie na wszelki wypadek: p. wojenne, ogniowe; P. ratunkowe = instytucja społeczna, udzielająca doraźnej pomocy lekarskiej osobom, które zachorowały a. doznały nieszczęśliwego wypadku w miejscu publicznym; na p-iu, w p-iu = pod ręką, napodorędziu, tuż, w gotowości.
Pogórze, powierzchnia góry, niewielka wyniosłość, pagórek, górka, wzgórze.
Pograbić, grabiami pościągać, zgrabić w jedno miejsce; trochę zgrabić, zgrabić wiele rzeczy kolejno. dokonać grabienia; grabiąc wygładzić, wyrównać.
Pograbieć, podrętwieć, posztywnieć.
Pograć, grać jakiś czas lub czasami na jakim instrumencie a. w karty, w kości, w szachy i t. p.
Pogranicze, miejsce poblizkie granicy, kresy, ukraina, krawędź, brzeg; na p-u = na granicy, nad granicą, w miejscu środkującym między czymś jednym a drugim.
Pogranicznik, człowiek, mieszkający nad granicą, przy granicy. u granicy; sąsiad.
Pograniczny, mieszkający nad granicą, przy granicy położony; sąsiedni, przyległy, okoliczny; pełniący swą czynność na granicy, na pograniczu: straż p-a.
Pogrążać, dok. Pogrążyć; zanurzać, zatapiać, zagłębiać, zapuszczać, wpychać, wkładać do wody
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/189
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu/page189-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu.jpg)