go, podchodzić pod brzegi; p. ś., obmywać ś. od dołu, od spodu.
Podnajęcie, Podnajem, odnajęcie od wynajmującego, poddzierżawa.
Podnajmować, dok. Podnająć; najmować na jakiś czas; odnajmować od wynajmującego, poddzierżawiać.
Podnaszać — p. Podnosić.
Podnerczany, Podnerkowy, położony pod nerką.
Podniebie, przestrzeń, miejsce pod gołym niebem: spać na p-u = na dworze, pod gołym niebem; ziemia, świat; sklepienie; najwyższe piętro w kamienicy, facjata, strych; baldachim; firanki upięte nad łóżkiem
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Podniebienie.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Podniebienie.png)
Podniebienie, sklepienie wewnętrzne jamy ustnej (fig.); wklęsła strona sklepienia.
Podniebienny, odnoszący ś. do podniebienia; wymawiany przy udziale podniebienia: spółgłoski p-e a. średnio-językowe, powstające wtedy, gdy powietrze przepływa między średnią częścią języka wzniesionego bokami ku podniebieniu: j, ć, dź, s, ź, ń.
Podniebieszczyć, podfarbować na kolor blado-niebieski.
Podniebny, położony pod niebem; przebywający pod gołym niebem; niebotyczny, wyniosły; przen., szczytny, podniosły, górny, szlachetny.
Podniecać, dok. Podniecić; poddmuchiwaniem rozniecać, rozpalać, podżegać; przen., pobudzać, poduszczać, podburzać, podjudzać.
Podniecająco, przysł., w sposób podniecający, podburzający.
Podniecony, podrażniony, wzruszony, wzburzony, poekscytowany, zemocjonowany.
Podnieprze, porzecze Dniepru, kraj, położony nad Dnieprem.
Podniesienie, podjęcie czego w górę, wywyższenie na jaką godność, urząd; wzniesienie ś. na wyższy stopień; p. ś. = powstanie; p. ś. z upadku = porzucenie złego, a wejście na dobrą drogę; powiększenie, wzrost; P. Najśw. Sakramentu = ukazanie wiernym Hostji i kielicha po poświęceniu w czasie Mszy; część Mszy, gdy ś. to odbywa; P. Krzyża Św. = święto chrześcijańskie, przypadające na dzień 14 września; wyniosłość, wzgórek, płaskowzgórze.
Podnieść — p. nied. Podnosić.
Podnieta, to wszystko, czym ś. ogień podnieca a. utrzymuje, podpałka; bodziec, pobudka, zachęta, pokusa.
Podniosłość, miejsce wyniosłe, wyniosłość, podniesienie; wzniosłość ducha, górność; duma, pycha, zarozumiałość.
Podniosły, wyniosły, wzniesiony; wzniosły, majestatyczny, wspaniały, górny, szczytny; zarozumiały, pyszny, dumny.
Podniośle, przym. od Podniosły.
Podniszczać, dok. Podniszczyć; nieco niszczyć, znaszać (ubranie); p. ś., trochę się nadniszczać, tracić zdrowie.
Podniszczeć, trochę ś. zniszczyć.
Podnitować, przybić nitem a. nitami od dołu.
Podnosić, dok. Podnieść; podejmować coś, co upadło, co jest pochylone, spuszczone; przesuwać na wyższe miejsce; wznosić, podwyższać, podginać, podkasywać, zadzierać; powiększać, zwiększać, potęgować, wzmagać, wzmacniać, natężać, wznosić, wynosić; wychwalać, wysławiać, zaznaczać dodatnie strony, zalety czyje; poruczać, wprowadzać, inicjować co, dawać czemu początek, bieg; przekładać: p. sprawę, projekt = przedstawiać, rozważać; rozpoczynać, zaczynać, wszczynać: p. bunt,