Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/960

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Odniechcenia, przysł., niechcący, mimo woli, machinalnie, bezmyślnie, bez przekonania.

Odnieść, forma dok. od Odnosić.

Odniewać, rozwidniać ś. o świcie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Odnoga 1.png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Odnoga 2.png

Odnoga, część wydzielająca ś. na bok z całości; część morza, głęboko w ląd zachodząca; odgałęzienie; o. morska = zatoka; o. rzeczna = łacha (fig.), koryto uboczne rzeki (fig.); o. góry = boczny, mniejszy grzbiet; o. drzewa = część jego, od korzenia na bok wyrastająca, odrośl; dział, odłam, wydział.

Odnosić, forma dok. Odnieść; nieść napowrót, nieść, aby oddać, skąd wzięto, zwracać; nieść na pewne miejsce, zanosić, przenosić; przenosić co z miejsca na miejsce, unosić, niosąc oddalać; stosować, miarkować co do czego; zaliczać, kwalifikować (o. wypadek jaki do pewnej epoki); otrzymywać, osiągać, zyskiwać (o. zwycięstwo, o. korzyść); ulegać skutkom jakim, ściągać co na siebie, doświadczać czego (o. karę); o. ś., stosować ś., ściągać ś., tyczyć ś.; zmierzać, dążyć do czego, mieć kogo, co, na względzie; przen., odwoływać się do kogo albo czego, wnosić co przed kogo albo przed co.

Odnośnie do..., w stosunku do..., względnie, w porównaniu z czym.

Odnośny, stosujący ś., stosowny, właściwy, odpowiedni; w gram., zaimek o. = względny, łączący.

Odnowa, odnowienie, odświeżenie, wyreparowanie; wszystko to, czym ś. stara rzecz odnawia (np. pozłota nowa, powleczenie itp); przód, kołnierz i wyłogi w futrze.

Odnowczy, odnawiający, wznawiający, ożywczy, odżywczy.

Odnowiciel, ten, który odnawia, restaurator czego, wskrzesiciel (Kazimierz O.).

Odnowicielka, forma ż. od Odnowiciel.

Odnowićp. nied. Odnawiać.

Odnóża, kończyny dolne, odnogi, odrośla.

Odojcowski, pochodzący od imienia ojca.

Odol, łć., Odontol, gr., płyn miętą pachnący, służący do płókania ust i zębów.

Odo-magnetyzmp. Od.

Odometrp. Hodometr.

Odontolit, gr., kamień winny na zębach; zęby skamieniałe, znajdywane w pokładach ziemi.

Odontologja, gr., nauka o zębach.

Odontoterapja, gr., nauka leczenia chorób zębów.

Odontyna, łć., lekarstwo na ból zębów; mieszanina pasty do czyszczenia zębów.

Odorament, łć., pachnidło.

Odorywać, forma dok. Odorać; kończyć całkowicie oranie; poorać część pewną; po raz drugi orać; orząc, odrywać, oddzielać oraniem; oraniem dług kwitować.

Odosobniaczp. Izolator.

Odosobniać, forma dok. Odosobnić; oddzielać, odłączać od wszystkich innych; osamotniać, na samotność zostawiać, umieszczać osobno; w fiz., izolować; o. ś., oddzielać ś., odsuwać ś. od wszystkich innych, osamotniać ś.

Odosobniony, oddzielony, odłączony od innych, osobno, ustronnie żyjący; zdaleka od innych położony, samotny (miejsce o-e, pokój o.); oderwany, urywkowy.

Odór, łć., zapach, woń, przykry zapach, smród.

Odpadać, forma dok. Odpaść;