Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/940

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Oclić, nm., obłożyć cłem, pobrać cło od czego.

Ocmuchać się, wyrzeźwić się, przyjść do siebie po spaniu.

Octan, łć., sól kwasu octowego; o. miedzi = grynszpan.

Octarz, łć., — p. Occiarz.

Octowy, łć., dotyczący octu, służący do octu, kwaśny; o. kwas, związek chemiczny węgla, wodoru i tlenu, skoncentrowany ocet drzewny; o-a esencja, kwas octowy nieco rozcieńczony, zaprawiany dla zapachu i smaku.

Octówka, łć., obleniec, mieszkający w skwaśniałym klajstrze a. w occie, klajstrówka.

Ocucać, Ocucić, czucie w kim wzniecać, wyrywać z odrętwienia, budzić ze snu, przyprowadzać do przytomności, do zmysłów.

Ocuglować, okiełznać, poskromić, pohamować.

Ocukrowywać, Ocukrować, Ocukrzyć, cukrem posypywać, powlekać cukrem naokoło; zaprawiać cukrem, słodzić; przen., łagodzić, unikać, osładzać coś przykrego.

Ocwanić, gwar., oszukać.

Ocyganić, odrwić, okpić.

Ocykaćp. Ocknąć.

Ocyrklować, łć., określić za pomocą cyrkla, okolić granice.

Oczadzać, Oczadzić, ogarniać czadem, truć czadem; rozmarzać, odurzać, zawracać komu głowę.

Oczadziały, ten, który oczadział.

Oczadzieć, zaczadzieć, otruć ś. czadem.

Oczajdusza, ukr., hultaj, awanturnik, drab.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Oczar.png

Oczar, roślina z rodziny oczarowatych, orzech czarnoksięski (fig.).

Oczarować, czary na kogo rzucić, urzec, omamić; przen., zachwycić, olśnić, zniewolić.

Oczarowany, urzeczony, omamiony; zachwycony, olśniony, zdumiony.

Oczasty, pełen oczu, jakby oczami pokryty; dziurkowany; iskrzący, lśniący.

Oczaszna, błona, okrywając czaszkę.

Oczekiwać, wyglądać, czekać kogo, spodziewać ś. kogo a. czego, wyglądać czego.

Oczekująco, przysł., czekająca na co, w oczekiwaniu.

Oczepiać, Oczepić, czepiając, zawieszając naokoło obciążać, obwieszać; przybierać w czepiec (o. pannę młodą = dokonywać oczepin); o. ś., obwieszać ś., nawieszać wiele czego na siebie; naczepiać ś. dokoła.

Oczepiny, ludowy obrządek weselny, polegający na nakładaniu czepka na głowę pannie młodej przy stosownych śpiewach.

Oczepnica, rośl. z rodz. palm.

Oczeret, ukr., miejsce wśród lasu trzciną zarosłe; trzcina.

Oczerniać, Oczernić, czynić co czarnym naokoło, obmalowywać czarnym kolorem; przen., obmawiać, osławiać, szkalować.

Oczernieć, naokoło a. z wierzchu stawać ś. czarnym.

Oczerń, roślina z rodziny nanerczowatych.

Oczerstwiać, Oczerstwić, orzeźwiać, czynić czerstwiejszym, oświeżać, wzmacniać; o. ś. a. oczerstwieć, czerstwiejszym ś. stawać, wzmacniać ś., oświeżać ś., orzeźwiać ś.

Oczerwieniać, Oczerwienić, pofarbować na czerwono, zabarwić; powlekać czerwoną barwą.

Oczesywać, Oczesać, oczyszczać co grzebieniem (o. len); gładzić grzebieniem (o. włosy na głowie).

Oczęstokolić, opatrzyć częstokołem.

Oczęta (-ąt), miłe, kochane oczy; małe oczki.