Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/921

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ktoś ś. obraził); cios, ból, rana, skaleczenie; szkoda, uszczerbek, strata; zniewaga, krzywda, ujma, ubliżenie; o. Pana Boga = grzech; o. majestatu = odezwanie ś. ujemne o osobie monarszej, nieuszanowanie jej; niech to będzie bez o-y = proszę ś. nie obrażać; śmiertelna o. = zniewaga; naruszenie, przestąpienie prawa, zakazu; w bot., roślina.

Obrazek, mały obraz, drzeworyt, rycina kolorowana w książce, zwłaszcza w książce dla dzieci a. młodzieży; mały wizerunek świętego a. czegoś świętego; mały utwór powieściowy, nowela; o. liryczny = utwór epicki, pozbawiony akcji, przepojony uczuciem; o. rodzajowy = takiż utwór epicki, przedstawiający plastycznie pewne obyczaje.

Obrazićp. nied. Obrażać.

Obrazik, mały obraz święty.

Obrazkować, przedstawiać w obrazkach.

Obrazkowate rośliny, rodzina roślin jednoliściennych.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Obrazkowiec.png

Obrazkowiec, roślina z rodziny obrazkowatych, aron (fig.).

Obrazkowy, odnoszący ś. do obrazków, składający ś. z obrazków (abecadło o-we, łamigłówka o-wa).

Obrazoburca, przeciwnik czci obrazów świętych, ikonoklasta (sekta religijna, powstała w państwie Byzantyjskim w VIII w. po Chr.).

Obrazoburczy, przym. od Obrazoburca.

Obrazoburstwo, zwalczanie czci obrazów świętych, ikonoklazja.

Obrazochwalca, czciciel obrazów świętych, ikonodul.

Obrazochwalstwo, cześć, ubóstwianie obrazów świętych.

Obrazować, przedstawiać co w obrazach, pisać stylem obrazowym, wyrażać ś. obrazowo, tworzyć obrazy poetyczne.

Obrazowo, malowniczo, plastycznie.

Obrazowość, malowniczość, plastyczność (o. stylu).

Obrazowy, malowniczy, plastyczny, silnie oddziaływający na wyobraźnię (styl o.).

Obraźliwie, z wyrządzeniem obrazy, z obrazą; popędliwie; niecierpliwie, z urazą; zaczepnie.

Obraźliwość, cecha tego, co jest obraźliwe, co wyrządza obrazę; łatwość obrażania ś., drażliwość; popędliwość, opryskliwość.

Obraźliwy, obrażający, dotykający obrazą; łatwo obrażający ś.; popędliwy, opryskliwy; zaczepny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Obraźnica.png

Obraźnica, roślina z rodziny obrazkowatych, popłun (fig.).

Obraźnik, rzeźbiarz, malarz; kramarz wędrowny, handlujący obrazami świętemi; ten, co nosi obrazy podczas procesji; ten, co obraża, bezwstydnik.

Obrażać, forma dok. Obrazić; kaleczyć, ranić, uszkadzać na ciele; razić, uderzać; o. kogo, dotykać nieprzyjemnie, krzywdzić, znieważać, lekceważyć, nie szanować, gniewać kogo, uchybiać, ubliżać, uwłaczać komu (o. Pana Boga = grzeszyć); plamić, kazić; nastawać, godzić na co; przestępować co, naruszać, wykraczać przeciw czemu (o. prawo, zwyczaj, zakaz); o. ś., ranić ś., kaleczyć ś., potrącać ś., uderzać ś. o co znienacka; urażać ś., poczynać ś. gniewać ś., obruszać ś., być niemile dotkniętym, gorszyć ś., kalać ś., plamić ś.

Obrażenie, okaleczenie, rana.

Obrąb, brzeg tkaniny jakiej,