Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/804

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Mycka, nm., okrągła czapeczka bez daszka; piuska; jarmułka (fig.).

Myć, w wodzie a. innym płynie trąc czyścić, wodą a. innym płynem zlewając co oczyszczać z brudu, obmywać wodą; wyżłabiać, podmywać (rzeka myje brzegi); m. kogo a. m. komu głowę = upominać, łajać, besztać; m. ś. = oczyszczać ś. wodą a. innym płynem.

Mydełko, zdr. od Mydło; kawałek mydła, zaprawnego olejkiem pachnącym do mycia twarzy i rąk.

Mydlanka, bańka mydlana.

Mydlany, z mydłem (woda m-a); zrobiony z mydła (bańka m-a).

Mydlarczyk, czeladnik, chłopiec mydlarski.

Mydlarka, właścicielka fabryki mydła a. sklepu z mydłem; żona mydlarza, mydlarzowa; mydlniczka.

Mydlarnia, fabryka mydła; sklep z mydłem i świecami; izba przy łaźni, gdzie kąpiący ś. nacierają się mydłem.

Mydlarz, właściciel fabryki mydła; właściciel sklepu z mydłem i świecami.

Mydlarstwo, rzemiosło mydlarza.

Mydlasty, podobny do mydła; glina a. ziemia m-a = gatunek gliny, używany w tkactwie do pozbawiania tkaniny cząstek tłuszczo, glina a. ziemia folarska.

Mydleniec, roślina zapian; mydło górne, wodny krzemian glinu.

Mydlić, mydłom nacierać, namazywać; przen., wykręcać ś., wyłgiwać, wykpiwać, mydłkować; m. a. zamydlać komu oczy = oszukiwać go, zwodzić; m. ś., nacierać ś. mydłem; rozcierać ś., tworząc pianę (o mydle) pienić ś.; (o koniu) okrywać ś. pianą.

Mydlik, Mydlnica, roślina, zwana też czerwcem trwałym.

Mydliny, woda z mydłem rozpuszczonym, pozostała po myciu czego a. po praniu (zdr. Mydlinki).

Mydlnica, Mydlnik, Mydlik, Mydło, w bot., roślina z rodziny lepnicowatych (fig.).

Mydlniczka, naczynie do mydła, używane przy goleniu.

Mydlnikp. Mydlnica; korzeń mydlnicy lekarskiej.

Mydłek, człowiek chytry, przebiegły, krętacz, oszust, szachraj, cygan; gamoń, cymbał.

Mydłkować, Mydlić, używać wykrętów, kręcić, wykręcać ś., cyganić, wykpiwać ś., wyłgiwać ś.

Mydło, w chem., sole kwasów tłuszczowych i żywicznych; m. górne — p. Mydleniec; w bot.p. Mydlnica; m. szklane — p. Bransztajn; piana na koniu zziajanym; rodzaj gry towarzyskiej; pusta tabliczka w grze w domino; w grze: omyłka, zawiedzenie, krewa, pudło; golić bez m-a = bez trudu kogo okpiwać, oszukiwać, wyzyskiwać; w oczy puścić m. = obałamucić; idzie, jak po m-le = bardzo łatwo; zjeść m. = nabawić ś. wstydu, zawieść ś., pójść z kwitkiem; niegodny m-a za nim wozić = nie może ś. z nim równać; sprawić komu m. = upominać go surowo, sfukać, zwymyślać, wytłuc go, wybić go, sprawić mu łaźnię; wyglądać, jak m. zjadłszy = mieć kwaśną minę; wyszedł, jak Zabłocki na m-le = stracił wszystko, zubożał.

Mydłować, pudłować, chybiać; (o charcie) goniąc z innemi za zwierzyną, pozostawać w tyle.

Myjka, pomywaczka.

Myk! wykrz., wyrażający nagłe pomknięcie ś.: smyk! szust.!

Myketografja, Myketologja, Mykologja, gr, część botaniki o grzybach.

Mykita, kozak, człowiek, zręcznie jeżdżący na koniu; w myśl., lis.