Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/769

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Miodosytnictwo, sztuka wyrabiania miodu pitnego.

Miodosytnik, Miodowar, ten, co warzy, czyli syci miód pitny.

Miodownica, kropelki słodkiej wydzieliny owadu mszycy, rosa miodowa.

Miodownik, sprzedający miód, wyrabiający miodowniki, piernikarz; rodzaj piernika zaprawnego miodem, używany jako przyprawa kuchenna; roślina z rodziny wargowych, miodnik.

Miodowo, słodko, z miodem; przen., przyjemnie, błogo, rozkosznie.

Miodowonny, pachnący miodem.

Miodowy, zrobiony z miodu a. z miodem; placek m., ocet m.; rosa m.p. Miodownica; kolor m. = ciemno żółty; przen., słodki jak miód, przyjemny, rozkoszny; m-e miesiące = pierwsze miesiące poślubne.

Miodówka, gatunek gruszek słodkich; gatunek wisien.

Miodunka, roślina z rodziny ogórecznikowatych. Farbownik, Wołowy język, Czerwieniec, Czarki (f.).

Miodziarniap. Miodosytnia.

Miografja, gr., opisanie mięśni.

Miologja, gr., część anatomji, traktująca o muskułach.

Miopja, gr., krótkowzroczność.

Miot, rzut, pocisk, rzucanie; (u zwierząt) potomstwo, pochodzące z jednej ciąży, lęg; przestrzeń lasu, obstawiona wielkiemi sieciami, w której ś. znajduje zwierzyna, spędzona przed łowami.

Miotać, Miecić, ciskać, rzucać; chwiać czym, szamotać, kołatać, kołysać; niepokoić, burzyć; m. ś., rzucać ś., ciskać ś., porywać ś.; m. ś. z motyką na słońce = robić próżne wysiłki.

Miotełka, mała miotła; pęczek oprawnej w trzonek słomy ryżowej do czyszczenia sukien.

Miotlarz, ten, co miotły wiąże; sprzedający miotły (forma ż. Miotlarka).

Miotlisko, wielka, niezgrabna miotła; trzonek miotły, samo miejsce związania jej.

Miotła, pęk związanych rózeg brzozowych do zamiatania; rózga do wymierzania chłosty; kara, klęska; zielsko w zbożu; smuga ognia a światła; ogon, warkocz komety; w bot.p. Mietlica; roślina z rodziny trędownikowatych; siedzi, jak mysz pod m-ą = cichutko, bez ruchu, wstrzymując oddech.

Miotło, rzecz, którą miotają, pomiotło; igraszka.

Miotnąć, forma dok. od Miotać; rzucić, cisnąć; zrzucić; szarpnąć.

Miotomja, gr., anatomja mięśni; przecięcie mięśnia w celach leczniczych.

Miozyna, gr., włóknik mięśni.

Miód, sok gęsty, słodki, wyrabiany w przewodzie pokarmowym pszczoły ze słodyczy, zbieranej z kwiatów; m. w plastrach = tak, jak go pszczoły w ulu złożyły; plaster m-u = kawał woskowiny z miodem tak, jak go z ula wyjęto; m. przaśny = sam sok słodki, od woszczyn oddzielony, patoka; m. jarzęcy = od młodych pszczół; m. jary = lipiec; m. pitny = napój chmielny tęgi z m-u uwarzony z korzeniami i poddany fermentacji, w różnych gatunkach wyrabiany (m. kapucyński, bernardyński, kasztelański, litewski i t. d.); m. mrówczy = mira biała i słodka, głęboko w ciepłym mrowisku ukryta; przen., m., rzecz niezmiernie smakowita, specjał; lgnąć do kogo, jak mucha do m-u = lubić kogo, narzucać ś. komu z zamiarem wyzyskiwania go; kraj, mlekiem i m-em płynący = obfitujący we wszystko, ziemia obiecana; ruszać