Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/760

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ska m-a = miękcząca poprzedzającą ją spółgłoskę.

Miękko, przysł. od Miękki; jaja na m. = ugotowane na rzadko, niezbyt gęsto; łagodnie, łaskawie, mile.

Miękkopłetwe ryby a. miękkopromienne = ryby kościste, mające miękkie promienie w płetwie grzbietowej.

Miękkość, brak twardości, skłonność do uginania ś. przy naciskaniu; zgodność, ustępliwość; czułość, łagodność, tkliwość; zniewieściałość, gnuśność.

Miękkuchny, Miękkutki, Miękusieńki, Miękuteńki, bardzo, zupełnie miękki.

Miękliwe zwierzę — p. Mięczak.

Mięknąć, Miękczeć, Miękczyć ś., tracić twardość, miękkim ś. stawać; ustępować, łagodnieć, nie upierać ś.; wzruszać ś., rozczulać ś.

Miękusz, człowiek bez energji, niedołęga.

Mięsak, w medyc., nowotwór złośliwy.

Mięsień, twór, złożony z włókien mięsnych, służący do wykonywania ruchów w organizmach ludzkich i zwierzęcych (fig.).

Mięsistość, pełność, obfitość części mięsistych w organizmie.

Mięsisty, obfitujący w części mięsne, muskularne (udo m-e); obfitujący w części miękkie, soczysty (owoc m.); (o tkankach) gęsty, gruby i miękki.

Mięsiwo, mięso wszelkiego gatunku.

Mięsko, Miąsko, zdr. od Mięso; delikatne, smaczne mięso.

Mięsny, z mięsa zrobiony (potrawa m-a, ekstrakt m.); do mięsa ś. odnoszący (dzień m. = niepostny; jatki m-e = kram do sprzedawania mięsa surowego; wydać kogo na m-e jatki = na rzeź, na mękę).

Mięso, część miękka organizmu zwierzęcego, złożone głównie z mięśni i tłuszczu (m. wołowe, baranie, cielęce, wieprzowe = wołowina, baranina, cielęcina, wieprzowina); m. białe = cielęcina, wieprzowina, indyk, kura, m. czarne = wołowina, baranina, dziczyzna, gęś, kaczka; jeść z m-em = nie pościć; sztuka m-a, sztukamięs = wołowina gotowana z rosołu; miękkie części owoców, miękisz; w medyc., dzikie m. = nadmiernie rozrosła ziarnina w ranie a. wrzodzie; handlować żywym m-em a. żywym towarem = sprowadzać dziewczęta na drogę rozpusty; za tanie pieniądze psi m. jedzą = tanio kupić można tylko rzecz marną, nędzną, lichą; ni z pierza, ni z m-a = człowiek do niczego, ni to, ni owo.

Mięsopust, czas między Bożym Narodzeniem a Popielcem, karnawał; ostatnie trzy dni przed wielkim postem, ostatki, zapusty; przen., ucztowanie, gody, hulanka.

Mięsopustny, karnawałowy, zapustny; niedziela m-a = poprzedzająca zapustną, sześćdziesiątnica.

Mięsożerca, człowiek, jadający przeważnie mięso; amator mięsa; człowiek, żyjący tylko mięsem.

Mięsożerny, jadający mięso; żywiący ś. tylko mięsem; drapieżny (zwierzę m-e, roślina m-a); służący do jadania mięsa (zęby m-e).

Mięszaćp. Mieszać.

Mięszaninap. Mieszanina.

Mięszankap. Mieszanka.

Mięśniak, w medyc., nowotwór chorobliwy, złożony z włókien mięśniowych prążkowanych.

Mięśniowy, Muskułowy, przym. od Mięsień; dotyczący mięśni.