Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/759

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


dzielający dwa morza (fig.) — p. Istm.

Międzynarodowiec, człowiek, nie przyznający ś. do żadnej narodowości, kosmopolita.

Międzynarodowościowy, zachodzący między narodowościami.

Międzynarodowy, wszystkich dotyczący narodów, zachodzący między narodami, wszechświatowy (język m., kongres m.); układ m. = między jednym narodem a innemi, między jednym państwem a innemi — p. Międzypaństwowy.

Międzynarodówka, międzynarodowy związek socjalistyczny robotników, mternacjonał czerwony; czarna m. = jezuici.

Międzypaństwowyp. Międzynarodowy.

Międzyparlamentarny, dotyczący stosunków między parlamentami różnych krajów.

Międzypiętrze, miejsce między piętrami; nizkie piętro położone między dwoma większemi szczególniej nrędzy parterem a pierwszym piętrem, półpiętrze, antresola; nizkie piętro u wierzchu budowli.

Międzyplanetarny, znajdujący ś. między planetami (przestrzeń m-a).

Międzyplemienny, zachodzący między plemionami; tyczący się stosunków między plemionami.

Międzyplon, roślina, zasiana na pewnym gruncie między roślinami innego gatunku.

Międzypłciowy, zachodzący między osobnikami różnych płci (stosunki m-e).

Międzyrozbiorowy, odnoszący ś. do epoki rozbiorów Polski (1773—1793).

Międzyrównoleżnikowy, położony między dwoma równoleżnikami.

Międzyrzecze, kraj, położony między rzekami.

Międzysłupie, przestrzeń między słupami, kolumnami.

Międzywyznaniowy, zachodzący między wyznaniami; między osobami różnych wyznań.

Międzyzwrotnikowy, położony między zwrotnikami.

Międzyżebrowy, położony między dwoma żebrami.

Miękcej, st. wyż. od Miękko.

Miękczeć, tracić twardość, surowość, stawać ś. miękkim, kruszeć; łagodnieć, wzruszać ś., rozczulać ś. — p. Mięknąć.

Miękczyć, miękkim co czynić, pozbawiać twardości; przen., rozczulać, poruszać, łagodzić; w gram. m. głoski = czynić je podniebiennemi (np. s, z, n zmieniać w ś, ź, ń), palatalizować; m. ś.p. Mięknąć.

Miękisz, Miękkisz, część miękka czegokolwiek, mięsistość (m. chleba, bułki = ośrodek); mięso przy kościach; miękki gąszcz, pozostały po ugotowaniu i wycedzeniu jarzyn, ziół i t. p.; w bot., rodzaj tkanki komórkowatej, z której są utworzone miękkie częśc roślin (np. owocu), tkanka murowa; m. rdzeniowy = tkanka komórkowata, wypełniająca wnętrze pnia, rdzeń; ziemia ilasta, podobna do rudy żelaznej.

Miękkawy, nieco miękki, niezupełnie miękki.

Miękki (st. wyż. Miększy), nietwardy, uginający ś. przy naciskaniu; rzadkawy, zawierający mało części stałych; skłonny do ustępstw; zgodny, ustępliwy (człowiek m. w interesach); miły, przyjemny (tony m-e); czuły, delikatny, łagodny, dobry, dobrotliwy, tkliwy (człowiek m-ego serca); znewieściały, rozpieszczony, gnuśny (obyczaje m-e); koń m. w pysku = dający ś. bez trudu powodować; woda m-a = zawierająca mało domieszki mineralnej, deszczowa woda, deszczówka; w gram. spółgłoska m-a = podniebienna; samogło-